





Dit is mijn 100ste blog. Ik had me voorgenomen om voor de vakantie 100 verhaaltjes te hebben getypt en dat target heb ik in ieder gevan gehaald. Dit stukje gaat over hetgene waar ik dit jaar het meest plezier in heb gehad namelijk de revue. We hebben een mini reunie gehad en heerlijk gebarbecued met iedereen en partners, aan het eind van de avond zaten we met z'n allen om de grote kachel te lachen en praten. Het was op een dinsdagavond en we gingen daarom om half 1 naar huis maar ik denk dat als het in het weekend was, het echt serieus nachtwerk geworden zou zijn. Binnenkort komen we weer bij elkaar om de dvd te gaan bekijken want die was nog niet klaar. Ik heb al voorgesteld om gauw een keer met z'n allen te gaan karaoke-en kunnen we weer even zingen, alleen dan moet mijn zusje ook mee denk ik want een karaoke avond zonder Nancy, nee dat kan ik echt niet maken. 



Ja nu is het echt, haar naam stond op het bord op school!!!




Op dit moment stromen de mailtjes van de andere spelers binnen die het allemaal net zo erg vinden als ik.
Kunnen we niet gewoon doorgaan, lekker zingen en spelen??? Ach eerst maar eens lekker op vakantie en dan zien we wel weer......
En Will, ik doe mijn best om regelmatig te posten, maar druk druk druk druk.......
Donderdag en vrijdag was het eindelijk zo ver, na maanden oefenen mochten we eindelijk laten zien waar we zo druk mee waren geweest "DE REVUE". Wat was he leuk om te doen en wat mis ik toneelspelen. Genoten heb ik en wat een geweldige reacties heb ik gehad, iedereen was razend enthousiast en het hele weekend spraken mensen me aan dat ze het zo leuk hebben gevonden, ik werd er op het laatst verlegen van. Hier kan ik weer maanden op teren.


Al met al een heerlijke week en nu nog maar 2 weken en dan alweer vakantie, weer iets waar ik me lekker op kan verheugen. 
Hierbij stel ik voor om de sabbatical uit te breiden naar 3 maanden met een optie voor een half jaar!!
Vanavond ga ik weer lekker oefenen en ik verwacht wel alle mensen die een kop koffie zouden komen drinken bij de uitvoering van de revue om mij in mijn element te zien want ik vind het geweldig!!!!
Ik wil het ook nog even hebben over mijn dappere flinke meiden, die elke morgen zeer vroeg opstaan (de oudste moet al om 5 uur beginnen in de vis en de middelste brengt om 6 uur kranten rond) en ze staan zelf zonder mopperen op, ik heb alleen Kimberley 2 keer naar Urk gebracht omdat het meisje waar mee ze samen zou gaan ziek was en ik niet wil dat ze alleen fietst, dus moeders er om kwart over 4 uit en half in coma mijn meisje wegbrengen. Vanmorgen zei K. dat ze toch blij was dat ze straks weer naar school kan om verder te leren want altijd werken in de vis leek haar toch niets, is dit vakantie werk toch nog ergens goed voor. Maar ook Natas, petje af, ze doen samen de kranten maar als haar grote zus in de vis gaat doet zij ook haar ochtenden, zonder mopperen en daarna gaat ze vrolijk naar school. Wat een meiden!!!
Toen mijn vader nog leefde gingen we altijd (nou ja altijd, de laatste jaren) naar de Voorst, lekker op het terras hangen met z'n allen, de kinderen mochten zoveel ijsjes eten als ze wilden, er werd een potje gemidgetgolft (zal wel niet goed geschreven zijn, maar je begrijpt vast wel wat ik bedoel) en 's avonds met z'n allen eten. Het was altijd een feestelijke dag, waar we allemaal bij elkaar waren. Dat is nu niet meer zo, we zijn allemaal druk met onze eigen gezinnen en onze eigen bezigheden, maar toch was het altijd wel verrekte leuk.
Gisteren werd ik verrast met een prachtig schilderij, gemaakt door de overbuurvrouw van mijn vader. Het tafereeltje van mijn vaders rouwkaart (door ons uitgezocht omdat het zo bij hem paste) met daarop de tekst, zijn geboorte datum en sterfdatum daarop geschilderd en een briefje erbij waarop het volgende staat: Voor Elly, Deze aquarel heb ik (naam) getekend in de overtuiging, een vader en opa, en voor mij, een overgetelijke buurman, levendig te houden in herinnering.
Ik geef hem graag aan jou Elly (mede ook door je sukses in je proces van afslanken). Ik hoop dat je er een plaatsje voor hebt! Met liefde en dank aan jou gegeven. Ondertekend
Dit maakt de verjaardag van mijn vader dit jaar toch heel speciaal, heel erg bedankt hiervoor!!!
(Het schilderij heeft al een prominent plaatsje in mijn huiskamer)
10 mei hebben we massaal afscheid genomen van Carlo, doormiddel van een prachtige dienst die helemaal was zoals Carlo was. Wanneer je hem niet zou kennen, liet deze dienst zien wie hij was. Deze week nog even op bezoek geweest bij de ouders van Carlo en wat zijn deze mensen sterk. Ze proberen anderen te troosten en schuiven hun eigen verdriet daardoor aan de kant.
Het voelt altijd zo dubbel dit soort dingen, aan de ene kant het stilstaan bij dit verlies en aan de andere kant gaat het leven gewoon door. Je snapt niet dat de hele wereld niet even stil staat. Het wordt weer gewoon moederdag, het kinderfeestje van Merel gaat gewoon door en de 50ste verjaardag van Bennie zijn broer wordt a.s. zaterdag gewoon gevierd. Het is allemaal wel heel erg dubbel.

Allemaal zingen en natuurlijk waren Jessica en Daniëlle daarbij, ze waren gezellig blijven logeren

De cadeaus werden in razend tempo uitgepakt
De kaarsjes uitblazen die op de (zelfgebakken) taart staan, hoort er natuurlijk ook bij! 

1 iem. tussen de 10 en 20 jaar => teenager
Vanmorgen met dochter 2 kranten gedaan, ze deed ze voor het eerst dus dan moet je even helpen. Opgestaan om half 6, wasje opgehangen en samen de kranten gedaan.
7 uur nog even in bed gekropen, ijs en ijs koud, dacht dat het zulk lekker weer was, maar nog niet zo vroeg.
Een slagroomtaart gemaakt en een appeltaart gebakken, morgen is namelijk de grote dag, dan wordt nr. 3 alweer 10 jaar!!!
Vanmiddag met Nancy en Lijda naar Semra, wat een scheetje is die Onur, een heel grappig mannetje die zeer goedlachs is.
Thuisgekomen eerst wat gegeten en daarna de cakejes, die gisteren gebakken zijn, versierd met glazuur, snoepjes en met eetbare stift er een 10 op gezet.
Nog even boodschappen gedaan samen met mijn manneke, zometeen gaan we het huis versieren (Bennie is nu op dit moment gekochte plantjes in de nieuwe potten aan het zetten) en daarna kunnen we dochter 2 ophalen die nog op de kermis slentert met vriendinnetjes. Dan lekker slapen want we zullen wel niet heel lang kunnen blijven liggen, we hebben namelijk 2 logeetjes en een zeer opgewonden bijna jarige dochter boven liggen dus uitslapen, nee dat zal hem wel niet worden.
Taart opgehaald, hup naar de speelgoedwinkel, was nog dicht dus even vlug naar de AH om wat boodschappen. Cadeaus gekocht en daarna weer naar huis. Blog schrijven en om een uur of 10 naar mijn nichtje. Tussen de middag samen met Bennie lekker even eten, daarna cakejes gemaakt voor de verjaardag van Merel donderdag, dan kan ik die morgen versieren. Samen met Nancy nog even naar Urk voor een cadeautje voor Semra (daar ga ik morgen met Lijda en Nancy heen) en een nieuw bakblik. 's middags naar de verjaardag van de dochter van een vriendin en thuis vlug een kipje gegrild en aardappeltjes gebakken en boontjes erbij. Dit hebben we net achter de kiezen en vanavond heb ik nog een vergadering. Dit was dus mijn eerste heerlijke "rustige" dag, als mijn hele sabbatical zo is dan ga ik weer werken!!!!














Ook namens man en dochters van harte gefeliciteerd.

Het was deze week broeken krijg week. De eerste kreeg ik van Lijda die hem veel te groot had gekocht, ze houd niet van knellende broeken maar dit was overdreven :-), maakt niets uit ik ben er weer hartstikke blij mee.
'S middags kwam een vriendin langs die ook al zo machtig veel was afgevallen met 3 vuilniszakken (die grote blauwe) vol met kleding dat niet meer paste en ook daar heb ik een aantal spijkerbroeken uit gevist in de meest uiteenlopende maten (niet zulke lelijke als op de foto hoor!!)
Ik ben er in ieder geval hartstikke blij mee, het is hartstikke leuk om af te vallen maar het is ook zo dat je bijna niets meer hebt om aan te trekken en alles nieuw kopen is een dure en vervelende hobby. Vervelend omdat ik dus de pest aan winkelen heb, ik vind winkelen alleen leuk als ik niets hoef en alleen dingen hoef te kopen die ik niet moet, maar alleen voor de fun. En met 2e hands is niets mis, tenslotte ben ik een echte MPer dus........
Wie me een screenshot stuurt met daarop de 1000 krijgt een leuke verrassing!
Vandaag ben ik samen met Nancy naar Lijda gewandeld, een wandeling van bijna 11 kilometer.
Vroeger was er een programma op televisie dat heette "De wandeling" dan ging een presentator met iemand wandelen en vervolgens werden er dan over de meest uiteenlopende zaken gepraat. Je kon toen ook kaartjes bestellen met wandelonderwerpen (toch L en L?) maar die hebben wij niet nodig. Verder was het wel helemaal "De wandeling" we hebben enorm gelachen, Nancy kan zo vreselijk grappige opmerkingen maken, maar ik heb ook gehuild. Gisteravond had ik namelijk gekeken naar een soort CSI programma en daar had een moeder haar dochtertje (3)zo hard door elkaar geschud, dat ze 3 dagen later overleed door een lek in haar hersentjes. Die moeder zat te vertellen hoe dat gebeurd was, ze was een beetje overspannen en het kindje bleef maar huilen dus heeft ze haar door elkaar geschud net zo lang tot ze ophield. Maar de laatste zin van die moeder vergeet ik niet nl. "toen ik wegliep glimlachte ze naar me". En die zin ging bij mij mijn hart in. Het houden van een kind van haar moeder (of vader) ze vertrouwen je altijd en als je leest of ziet hoe sommige mensen met dit vertrouwen omgaan brrrrr. Dit was ik dus aan Nancy aan het vertellen en de tranen die ik gisteravond inhield, kwamen nu in stromen naar beneden. Gelukkig later wel weer gelachen (Nancy wordt nooit een zwerver) maar het was met recht een heerlijke wandeling. Bij Lijda was het weer als vanouds gezellig en intiem, dus een heerlijke ochtend.
Ik ben naar boven gegaan om de meiden dit te vertellen en ze zijn nogal overstuur. Ook Nancy zit hier te huilen. Het was een fantastische hond, die heel goed luisterde en een plezier was om mee te nemen met lange wandelingen, waar hij gek op was. Ook op de kinderen was hij gek, maar zijn lieveling was toch Kimberley, hij had epileptie en als hij een aanval kreeg kroop hij naar mij toe, maar de laatste keer dat het gebeurde naar Kimberley. We zullen hem verschrikkelijk missen.



