Vandaag zijn we dus met 85 collega's en aanhang naar de efteling getogen. We verheugden ons er zeer op en vaak is het dan veel minder leuk, maar niet deze dag. Het weer zat mee en iedereen was in een uitstekend humeur. We begonnen in de bus eerst maar eens te zingen voor Niels want hij was jarig en dat mocht iedereen weten :-). Daarna bleek Elbakero zijn naam eer aan te doen, hij had 4 verschillende heerlijke cakes gebakken en ik moet eerlijk zijn, ik denk dat ik het meest ervan geproefd heb :-(. De efteling was zoals altijd hartstikke leuk, we renden achter reisleidster Nancy aan, die al een hele route had uitgestippeld en dat had ze heel goed gedaan. We konden iedere keer vrij vlot in de attracties en 's middags om een uur of 2 hadden we alles gehad en zijn we heerlijk op een terrasje gaan zitten met een kop thee en gebak. Later nog wat rondgelopen en sommige attracties werden voor de 2e keer "gepakt". Nog even winkelen en toen was het alweer tijd om naar de bussen te gaan. De terugweg werden we nog verrast met een prachtig stichtelijk lied zodat we ook even na alle vrolijkheid even na konden denken over de diepe dingen des levens. Voor mij een dag die voor herhaling vatbaar was.

Morgen naar de efteling, met een grote bus en heel veel collega's. Ik heb er super veel zin in. Vandaag zei iemand "volgens mij hebben de ouders er nog meer zin dan de kinderen" En in mijn geval is dat misschien ook wel zo, ik ben dol op pretparken, maar de efteling is echt mijn favoriet.
Vervolg morgen.....

Wat is dat toch met mannen (en sommige vrouwen) en voetbal???? Wie kan me uitleggen wat de charme is van dat spel dat je geen een wedstrijd wil missen? Kijk een Nederland - wedstrijd, daar kan ik me nog wel in vinden, maar moet je ook werkelijk iedere, Uefa cup, ere-divisie, eerste divisie, championleage wedstrijd zien en daar iedere keer weer enthousiast over zijn. Voorbeeldje, mijn manneke en ik hebben het de laatste tijd nogal druk, privé en op het werk en we hebben niet veel tijd voor elkaar. We (ik vooral) worden daar nogal onrustig van en komen echt aandacht te kort. Dus vanavond komt manlief thuis en zegt, heerlijk vanavond niks, gaan we lekker samen bank hangen, eventjes weer lekker samen. Dus schat brengt de jongste naar bed, leest voor, dekt onder, kust nog een keer en komt naar beneden waar ik op dat moment een herhaling van de Pfaffs zit te kijken. En wat zegt mijn schatje terwijl hij mij zo verleidelijk op de bank ziet liggen??? Nee dat niet, maar "mag hij even op voetbal?" Dat geloof je toch niet, de eerste avond samen in 2 weken en dan "mag hij op voetbal" werkelijk kan iemand me dit uitleggen??????

als ze er allemaal als het plaatje uitzagen, keek ik ook vaker mee denk ik

Vandaag zijn mijn schat en ik 19 jaar getrouwd. 30 april 1985 hebben we voor het eerst gezoend (nou niet helemaal waar, maar de andere keren was onder invloed van alcohol) maar deze keer was het voor z'n echie. Augustus datzelfde jaar gingen we voor het eerst op vakantie en dat was zo leuk dat we een huis aan gingen vragen. Voor de jonge mensen onder ons, niks geen punten, gewoon naar de woningbouw en zeggen mogen we aub een huis huren? Als je een grote bek had, had je eerder een huis en anders kon het wat langer duren. Het jaar erop in november kregen we een huis en in december zijn we gaan samenwonen. En als iemand aan ons vroeg, wanneer gaan jullie nou trouwen, zeiden we 16 september, alleen geen jaartal. Toen ik in maart 1988 3 weken naar het ziekenhuis moest en ik daarna naar huis mocht zei Bennie "weet je dat 16 september dit jaar op een vrijdag valt?" Dus vannuit het ziekenhuis naar het gemeentehuis en in ondertrouw gegaan. Er was nog maar 1 tijd over en dat was half 5 's middags. 16 september 1988 was echt een prachtige dag voor ons, het weer was k. Maar wij waren hartstikke gelukkig, het feest was fantastisch en de de huwelijksnacht.............was op de grond, ze hadden als grapje ons bed uit elkaar gehaald en alleen het matras laten liggen. Gelukkig gingen we de volgende dag op huwelijksreis waar we allebei ziek van thuis gekomen zijn.

Er zijn verschillende mensen. Er zijn mensen die een ander wat gunnen, die wanneer de jackpot bij een ander valt, zeggen, wat fijn voor die mensen, ze kunnen het vast goed gebruiken. Van die mensen die heel gelukkig zijn en daarom een ander het licht in de ogen ook wel gunnen. Van die mensen die ook rustig durven zeggen dat niet alles soepel loopt in hun gezinnetje omdat ze zeker van elkaar zijn en weten dat hun huwelijk (leven) wel een stootje kunnen hebben.
Dan zijn er nog de andere, die heel hard schreeuwen hoe gelukkig ze wel niet zijn, maar dat zo hard roepen, dat het eigenlijk een beetje overschreeuwen wordt en dus ongeloofwaardig. Van die mensen die heel hard naar een ander uithalen om zichzelf beter te voelen, die vooral als iemand al gewond op de grond ligt, nog een keer natrappen en dan zichzelf pas echt lekker voelen. Dat zijn ook die mensen die nooit helemaal zeker van hun relatie zijn omdat ze weten dat hun partners ze op een gegeven moment zullen doorzien en ze weer alleen achter blijven omdat dat iedere keer gebeurt. Heel zielige mensen waar we allemaal niet boos op moeten worden, omdat het leven al zo zwaar voor ze is. Ik behoor echt tot de eerste groep en jij??
Begin mei zijn mijn zusje en mijn schatje begonnen te trainen voor de tocht der tochten, de fish potato run, En ze deden het goed, de conditie sprong vooruit de dicipline was ruimschoots aanwezig de spirit zat er goed in, toen voldeed zich het drama, Nance kneusde (brak?) haar middelste teen en schoenen aan zat er niet meer in dus lopen/rennen al helemaal niet, verdriet alom en met pijn in zijn hart is Bennie alleen verder gaan trainen. En zaterdag was het eindelijk zover, eerst werken en toen vlug naar huis om de koffie en thee klaar te zetten voor de hordes mensen die zouden komen kijken in onze riante voortuin. En gezellig was het en wat hebben we gejoeld, geschreeuwd, geklapt en gefloten, hartstikke leuk, je zag iedereen vleugeltjes krijgen. Nadat Bennie voorbijgesneld was en Merel zeer verheugd was omdat haar vader gelukkig niet laatste was, ben ik in de auto gesprongen om hem in te halen in Emmeloord en dat was ook al zo vreselijk leuk, wat een mensen!! Bennie kwam echt stuk over de finisch maar ik moet zeggen dat hij zich zeer snel herstelde en zijn tijd viel alles mee 1.13.41. Het streven was binnen de anderhalf uur, dus chapeau. De foto's en filmpjes zijn er nog niet, maar volgen hopelijk snel.

Bij deze:




Toen ik vanmorgen mijn computer opstartte kreeg ik een aantal foto's binnen die de huisfotograaf van Tollebeek van Merel had gemaakt en een daarvan wil ik jullie toch niet onthouden (rest is te zien op hyves, als ik ze daar op krijg)



De tijden die alle anderen hebben gelopen zijn te vinden op http://www.fishpotatorun.nl/

Bij mij overheerst zoals bij veel vrouwen regelmatig het schuldgevoel boven een ander gevoel. Op dit moment terwijl ik dit typ heb ik zelfs schuldgevoelens, kan ik het wel maken om lekker op de computer te zitten terwijl mijn lieve vriendin L. hier al zingend mijn huis schoonmaakt, het feit dat ik haar daarvoor betaal maakt niets uit, zij werkt en ik doe niks. Dat ik 3 dagen vrij ben en in die 2 dagen daarvoor een cursus heb gevolgd, alle was erdoor heen heb gedraaid, gelopen heb voor het kankerfonds, gekookt heb en alle boodschappen al lekker in huis heb, maakt niets uit. Dan belt mijn schoonzus of we echt niet meegaan naar Noordwijk want anders moet ze alleen en BAM daar komt het schuldgevoel daarover er ook bij, we kunnen echt niet maar toch ga ik nadenken of er echt niet een manier is om toch.......

Gevonden op internet:
Schuld en boete
Als er iets makkelijk is om jezelf mee op te zadelen, dan is het wel schuldgevoel. Schuld met een grote S. We hebben er allemaal last van. Voor onze Hollandse calvinistische geesten is het makkelijker om schuld te voelen dan trots. Trots? Brrrrrrr, rillen we afkeurend. Dat is meer iets voor Amerikanen. Schuldgevoel is voor ons de perfectie emotie.
Vooral vrouwen hebben er last van. Hoe hoger de lat ligt, des te meer is er om je schuldig over te voelen. Doe ik wel hard genoeg mijn best? Zorg ik wel goed genoeg voor mijn ouders? Met stip op nummer 1 staat het grootste slachtoffer van het schuldgevoel: de moeder.

Wat zijn we toch een raar volkje, zullen we nu eens allemaal gaan zeggen waar we trots op zijn?? ik begin Ïk ben er trots op dat ik zo'n leuke baan heb kunnen bemachtigen met toch weinig ervaring!! En laat ik gelijk nummer 2 erbij gooien, dat ik het afvallen zo goed doe en ook nadat het mis is gegaan ik het weer zo goed heb opgepakt. Goed dat was ik wie volgt????

Vandaag een drukke dag gehad, eerst even gewinkeld met collega A, daarna vergadering van de Pv. Binnenkort naar de efteling dus nog een boel te regelen. Vanmiddag naar de film met het kinderfeestje van Nancy, Ratatouille, hartstikke leuk. Zustertje was er ook met haar dochter en we hebben afgesproken dat we binnenkort wat met z'n 4en gaan doen, dus lijda, trek je agenda maar. Dat wordt volgens mij wel lachen 4 zussen weg, dat zal kakelen worden. Vanavond weer naar de weight watcher, er was weer 2,3 kilo af dus in 2 weken is dat toch mooi 6 kilo!!!
Op het gevaar af dat ik weer een (heel kinderachtig anoniem natuurlijk) post krijg dat alles bij ons altijd zo , leuk, gezellig enz enz is (kent ons zeer slecht :-) ), maar vanmiddag was de ideale zondagmiddag, het zonnetje scheen, de kinderen waren heerlijk aan het spelen (de oudste zat op msn, mijn 2e schat was naar Walibi) en de dieren waren tevreden. Beter kan het niet. En voor mijn schagerijnige anonieme poster, als je tevreden bent met kleine dingen, wordt alles vanzelf, leuk, lief aardig mooi en vooral haaaartstikke leuk en helemaal geweldig en superrr gezellig en hoef je daar niet meer moe van te worden.

Ja ook ik heb Hyves, ook ik ben er ingetrapt terwijl ik had gezegd dat ik nooit, maar dan ook nooit hyves zou nemen. Maar het is zeer gevaarlijk om koffie te drinken bij Lijd, want door een bakkie thee te halen bij Smitsky ben ik aan een blog geraakt en nu dus ook weer Hyves, bedankt hoor!!! :-)

Nu zou je denken dat ze dan ook gelijk mijn eerste Hyves vriendje zou zijn, nee dus, mijn allereerste krabbel en vriendje was Blondie (bedankt meid) . Ondertussen heb ik al 17 vrienden en er kan nog meer bij. Tot Hyves!
Ik kijk te veel televisie dat geef ik gelijk toe en dan kom je soms dingen tegen waaraan je je vreselijk ergert en bij mij is dat de reclame van Postkrediet. Mannetje zit achter de computer een aanvraagformulier uit te printen, vrouwtje (natuurlijk hoogzwanger) zegt liefdevol, '"wel even goed lezen he schat", LEES ZELF DOMME DOOS!!!! en dan de volgende zin "dan doe ik hem wel even op de post" JA STEL JE VOOR DAT MANNETJE MOE WORDT" en dan gaat mams blij met het envelopje en haar zwangere buik en klein kindje achterop naar de brievenbus. Hoe typerend is die reclame, allemachtig, al zou ik verschrikkelijk in de problemen komen, dan leen ik door deze reclame NOOIT BIJ POSTKREDIET!! Nog meer ergenissen? laat ze me weten

Vandaag weer naar de Weight Watchers geweest, nadat ik vanaf 1 mei 17 kilo erbij aangegeten heb, moest het weer gebeuren. Ik was echt doodsbenauwd dat ik over een half jaar weer 50 kilo zwaarder zou zijn, dus de knop moest om.

Vorige week weer eens gebleven en me laten stimuleren om weer de schouders eronder te zetten en het is gelukt, de eerste 3,7 kilo zijn er weer af. Mijn nieuwe streven is om voor de kerst beneden de 100 kilo te zijn (dat was eerst mijn streven voor mei) en nu maar gewoon naar de cursus blijven gaan en mijn best doen, al heb ik het veel moeilijker als eerder. Maar daarvoor zit je bij een club, als het moeilijk is kunnen ze je daar helpen en kun je op iemand terugvallen.


Gisteravond heb ik de eerste Desperate Housewives gemist van dit seizoen, daar baal ik enorm van, wie o wie heeft hem op video/dvd????
Collega Liesbeth vertelde dat je nu heel makkelijk een filmpje van jezelf op het blog kan zetten zonder tussenkomst van een site, dat moet natuurlijk geprobeerd worden.
In dit enge ding zat ik dus tijdens mijn vakantie!!!

Vandaag was het een echte collega dag en ook nog allemaal met mooie huizen, hoezo? vertel, vertel. Nou dat zal ik doen.

Vanmorgen ben ik eerst op de koffie geweest bij mijn lieve collega Wilma, die toch wel zeer idyllisch in haar buitenweghuis woont met al die rust en ruimte. Waar het vanmorgen dan ook supergezellig was en waar we veel lol hebben gehad samen. Vanmiddag met Nancy (die toch behalve zus ook collega is) naar de lange nering geweest voor de broodnodige nieuwe etui voor Merel en waar al dagen om gezeurd werd. Nancy heeft natuurlijk net een nieuw huis die echt helemaal af is en ook al zo mooi. Vanavond naar de weight watchers, vraag me niet hoe het was, maar ook daar veel collega's van mij en van Bennie, gezellig. Daarna naar Samantha om haar "nieuwe"huis te bekijken en ik heb mijn ogen uitgekeken, wat een gezellig mooi huis(je) zo knus en allemaal zo mooi op elkaar afgestemd, ik zou zo ruilen. Ook de tuin was prachtig en helemaal af, daar kunnen wij nog een voorbeeld aan nemen. Al met al vandaag dus heel veel collega's gezien op mijn vrije dag, maar helemaal niet erg want het was een heerlijk dag en voor herhaling vatbaar met misschien ook wat andere collega's toch lijd ;-).
Vandaag is mijn 2e meisje 15 geworden en dan denken we toch altijd even aan de dag dat we haar kregen. Na een redelijk makkelijke bevalling op de baarkruk kreeg ik een klein indiaantje in mijn handen gedrukt, vuurrood met pikzwarte haren en ik was meteen verliefd. Het was om 4.06 uur in de nacht en ik belde gelijk mijn moeder en Nancy die ook gewoon gelijk kwamen. Ik voelde me super rijk met 2 prachtige dochters. Na een uurtje toen ik alweer fris gedouched in mijn bed lag werd Kimberley wakker en kwam haar zusje verwelkomen een heerlijk moment. De eerste dagen was Natascha vrij makkelijk maar de derde nacht begon ze wat te huilen en dat hield ze 4 maanden vol. Ze had geluk dat we zo gek op haar waren, anders......:-) De eerste maanden noemden we haar Piet omdat ze zo'n stevig, zwartharig donker kind was en niemand kon zien of ze een jongen of meisje was. En nu 15 jaar later, een prachtige meid met een tenger figuurtje en prachtige (donker) blonde krullen. Ze heeft een navelpiercing gehad voor haar verjaardag en allerlei make-upjes en sieraden, allang geen Piet meer, maar een echte Natascha.

Ze slaapt vannacht met 3 vriendinnen in een tent achter het huis (het begint net behoorlijk te spoken dus ik ben benieuwd) en morgen is het feest weer over. Bennie, Kimberley en ik moeten weer gewoon werken en Merel weer naar school. Nog een week en dan gaat ze zelf weer naar school en haar grote zus ook, wordt eindelijk alles weer gewoon.
Moest nog even van Merelvermelden dat ze haar vinger zwaar gekneusd heeft door een ongelukje met Danielle. En voor degene die het interesseerd, het lijnen is best goed gegaan, morgen weer gewoon.

Afgelopen zondag heb ik het knopje weer om gekregen, ik zat heerlijk in het zonnetje met mijn man samen en hij ging nog even met de meiden (2 van Nancy 1 van ons) nog even naar zij werk omdat hij weekenddienst had en sinds mijn sabbatical was dat voor mij het teken om een vreetbui te ondergaan, dat doe ik namelijk niet met iedereen erbij, nee dat doe ik solo. Maar zondag heb ik mezelf eens streng toegesproken en is het gelukt om de vreetbui te onderdrukken en tot nu toe gaat het goed. Ik heb af en toe het zweet op mijn rug staan, het is net stoppen met roken, maar het gaat goed en de eerste kilootjes zijn er al weer af. Al zal de schrik woensdag vast nog behoorlijk groot zijn. Ik heb nu een nieuw streven, onder de 100 kilo voor de kerst. Morgen wordt mijn middelste meisje alweer 15 dus hoe dat nu weer gaat met lijnen maar ik doe mijn best. Duim voor me......
Vandaag was het heerlijk weer en omdat we dat gisteren al hadden gehoord van de weermannen die het kunnen weten, had ik Nancy ge-sms-t of ze zin had om te barbecue-en bij haar op de vlonder, we wilden natuurlijk wel de eerste zijn die op dit prachtige plekje gingen barbecue-en. Het was hartstikke leuk, maar de lucht werd wel erg grijs, even kijken op buienradar.nl, maar tot 8 uur zaten we goed. Nou bij buienradar.nl zitten geen weermannen die het kunnen weten want om 7 uur begon het toch echt te regenen. Geen nood, gewoon de grote parasol boven de barbecue gezet en lekker hangen. Net of je in de kroeg zat en aan de bar hing.
Al met al hebben wij de buik lekker vol en waren wij de allereerste!!!



Iedereen die mij een beetje kent, weet dat ik wars ben van alle "schone schijn" een van mijn levens motto's is, doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg. Maar toch is dat niet helemaal waar bedacht ik mij vanmorgen, luister en huiver: 's morgens begint met een douche met speciale shampoo voor geverfd blond haar en een vochtinbrengende douchegel voor de zeer gevoelige huid. Dan gaat er een dagcreme op mijn gezicht en mijn torso en een lekker ruikende bodylotion over mijn hele lijf (alleen als ik tijd heb). Een deodorant voor zeer gevoelige oksels zorgt ervoor dat iedereen de hele dag in mijn nabijheid kan zijn. Vervolgens een schuim in mijn haar die zogenaamd meer volume geeft. Mascara en oog potlood maken mijn ogen iets sprekender en dan fohn ik mijn haar droog en doe er wax in, beetje haarlak erover en mijn haar is klaar. Maak het helemaal af met een lekker luchtje en klaar ben ik om de wijde wereld in te gaan, dus helemaal naturel ben ik toch niet

Vanmorgen om 9 uur moest ik met Kimberley in Lelystad zijn voor haar brommerrijbewijs. Gelukkig heeft ze dezelfde fobie als haar moeder wat betreft te laat komen dus zaten we al om half 9 in de wachtkamer en we waren niet eens de eerste :-). Ze stikte van de zenuwen maar om een lang verhaal kort te maken, ze is geslaagd met maar 1 fout. Moeder hartstikke trots en kind super blij, volgens mij nog gelukkiger als met haar schooldiploma. Nu nog 5 dagen wachten en dan mag ze eindelijk scooteren!!

Lijda ook van harte gefeliciteerd, jammer genoeg kon ik vandaag niet langskomen, maar ik heb al gehoord dat er een grote verrassing op stapel staat en dat je niet eens thuis was, dus..... (ik weet ook lekker wat voor verrassing, maar dat mag je zelf vertellen op je blog)

Onze computer heeft kuren en dat haat ik. Het zou nog erger zijn als het winter was en als mijn oudste schatje geen laptop had, maar toch.

ik vind dat alle apparatuur het moet doen wanneer ik het wil en als dat niet zo is wordt ik zeer boos. Het plaatsen van blogs zal daarom wat moelijk worden maar ik doe mijn best.



We zijn weer terug van een fantastische vakantie, deze vakantie was zo leuk dat we besloten hebben om volgend jaar hier weer heen te gaan (waarschijnlijk) voor de liefhebbers ik heb alle foto's al ingeplakt dus kom kijken!! Maandag ben ik weer begonnen om half 4 's middags en om half 6 heb ik Bennie gebeld om me op te halen, echt hartstikke ziek. Ik schaamde me dood, de eerste dag ziek maar het ging echt niet meer. Nu ben ik weer aardig opgeknapt en vrijdag ga ik weer werken. Vandaag wordt mijn grootste meisje 16, een leeftijd om nooit te vergeten. Het hele huis is versierd met 16 en zelfs buiten hangt een 16 slinger. De brommer van opa staat gepoetst klaar, ze heeft er natuurlijk stiekem al op rond geknort en dinsdag gaat ze voor haar brommerrijbewijs. Nu worden ze echt groot!! Ze heeft vandaag zelfs nog gewerkt van 5 uur vanmorgen!? tot 1 uur vanmiddag de geldwolf en we hebben haar lievelingseten (pizza) al achter de kiezen. Volgend jaar wordt Natascha 16 maar dan zijn we er hopelijk al een beetje aangewend.

Omdat Kimberley en haar vriendin weer naar huis moesten/wilden zijn we even thuis en neem ik even de kans waar om een blogje te schrijven. We hebben het heerlijk, het weer valt reuze mee en we hebben machtig veel lol. Doen heel veel spelletjes met de nodige snacks daarbij dus net op de weegschaal gestaan en me helemaal doodgeschrokken, ben sinds mijn sabbatical 16 kilo aangekomen. Het had nog veel erger kunnen zijn want we hebben einden gefietst en lange routes gelopen maar toch!! Deze week nog maar even lekker vakantie vieren, maar dan moet de knop echt weer om. Even snel een wasje draaien en drogen, Nancy haar huis natuurlijk even bekijken en dan weer naar de camping!! Tot gauw allemaal










Dit is mijn 100ste blog. Ik had me voorgenomen om voor de vakantie 100 verhaaltjes te hebben getypt en dat target heb ik in ieder gevan gehaald. Dit stukje gaat over hetgene waar ik dit jaar het meest plezier in heb gehad namelijk de revue. We hebben een mini reunie gehad en heerlijk gebarbecued met iedereen en partners, aan het eind van de avond zaten we met z'n allen om de grote kachel te lachen en praten. Het was op een dinsdagavond en we gingen daarom om half 1 naar huis maar ik denk dat als het in het weekend was, het echt serieus nachtwerk geworden zou zijn. Binnenkort komen we weer bij elkaar om de dvd te gaan bekijken want die was nog niet klaar. Ik heb al voorgesteld om gauw een keer met z'n allen te gaan karaoke-en kunnen we weer even zingen, alleen dan moet mijn zusje ook mee denk ik want een karaoke avond zonder Nancy, nee dat kan ik echt niet maken.

Vandaag vertelde ik mijn zus dat ik mijn kinderen nog nooit mee heb genomen naar een dierentuin, dit uit principe, ik ben er erg op tegen om dieren op te sluiten, vind het absoluut niet natuurlijk. Iedere dag dat ik ons konijntje eten geef en het weer laat het niet toe dat hij vrij rond kan springen voel ik me vreselijk. Kijk ik begrijp best dat er fokprogramma's zijn voor bijna uitgestorven dieren, dat is ook dankzij ons nodig en is jammer genoeg niet anders. Maar als ik die andere dieren zie zitten, vreselijk en dan krijg je dus Bokito toestanden, dieren raken opgefokt kunnen hun energie niet op een natuurlijke manier kwijt en worden agressief of ziek. Mensen trouwens ook, kijk maar eens wat er gebeurt in "de gouden kooi" met menselijk gedrag heeft dat niets meer te maken, maar beknot mensen de vrijheid en hun gedrag wordt beestachtig. Dus stop ermee om met vastgebonden dieren op de foto te gaan, ze vinden het echt niet leuk. Het wordt tijd dat er iemand opgevreten wordt door zo'n beer of aap dan houdt het wel op. Geef dieren in de dierentuin dezelfde rechten als huisdieren die mogen ook lekker vrij buiten lopen en af en toe een muisje of kikker vangen.
Sinds kort staan er twee nieuwe bloggers in mijn favo rijtje namelijk Will (vrouw van collega maar dan van Bennie) en Jo (zus van collega) en deze blogs zijn echt de moeite waard, dus klik ze eens aan en volg ook deze blogs want ze zijn echt lachen!!

Vanavond zijn Merel en ik samen uit eten geweest, zij mocht zeggen waar en het werd Van der Valk, eerst naar de kapper en toen lekker eten. Vorige week met mijn verjaardag wilde ik met z'n allen uit eten maar niemand was erg enthousiast behalve Merel die dan ook hevig teleurgesteld was dat het niet doorging. Dus gingen we vanavond lekker saampjes. Het was erg gezellig, ze kletste aan een stuk door en we hebben samen een kleurplaat gekleurd, die ze later ingeruild heeft voor een dagboek met glitterpen. Al met al zeer geslaagd en het eten was ook nog lekker.

Vorige week toen Nancy en ik samen ondergoed voor mijn oudste dochters aan het kopen waren bij "Hunkemöller vroeg de verkoopster op een gegeven moment voorzichtig "ben jij Elly Pit?" Dat kon ik niet ontkennen en al gauw herkende ik haar ook, we hebben bij elkaar in de klas gezeten op het KMBO en ik heb er met mijn toenmalige vriendje Johan zelfs nog een keer een weekend gelogeerd, zij woonde namelijk al samen dus dat was leuk! We hebben telefoonnummers uitgewisseld en na een enthousiaste sms wisseling afgesproken om samen te gaan lunchen en gisteren was het zover. Het was werkelijk een trip trough memory lane, geweldig leuk, wat wist zij zich nog veel van mij te herinneren en van onze schooltijd, ik heb toch duidelijk meer geblokt, maar al met al kwam er wel veel boven. Na een uurtje moest zij weer aan het werk, maar we hebben afgesproken contact te houden.
Enkele blogs geleden schreef Smitsky over wel of niet een bestel mini en toen dacht ik wat is dat toch vreemd, mensen met een passie, maar vanmorgen tiidens de zondag was (ja moet eerlijk zeggen dat ik op de rustdag de meeste wassen draai) zag ik dat ik ook passie had, namelijk voor wasmiddel. Ik ben er gek op, probeer nieuwe middelen onmiddelijk uit, het is een goedkopere passie als die van Smit, maar net zo gepassioneerd!!!



Er heeft nog iemand bij mij in huis een (nieuwe) passie en dat is computeren, dit deed ze al veelvuldig maar sinds gisteren op haar eigen laptop, nu nog met een draadje maar vanaf maandagavond draadloos.



De mensen die mij een beetje kennen lezen en horen tussen de regels door wel dat het met lijnen niet zo goed gaat. Ik sla af en toe volledig door met eten en kan daar op de een of andere manier niet mee stoppen. Het is begonnen vlak voor mijn sabbatical, wat probleempjes op het werk en direct daarna 6 weken vrij waardoor de regelmaat ver te zoeken was. Ook het vreselijk verlies van mijn neef Carlo heeft me erg aangegrepen en zo waren er nog meer dingetjes waardoor ik op de een of andere manier eten moest tot ik misselijk was. Ook het feit dat er steeds wat was op woensdagavond en je niet hoeft te wegen maakt het makkelijker om je te laten gaan want niemand ziet het (alleen ik die iedere dag op mijn nieuwe weegschaal sta die akelig goed weegt) Woensdag ben ik weer naar de ww geweest maar heb besloten me niet te wegen maar alleen te laten stimuleren en ik hoop dat dat nu goed gaat, helaas was mijn eigen leidster er niet en dat is toch de beste die we hebben, maar goed. Het gaat nu alweer 2 dagen goed en ik hoop dat vandaag de 3e erbij komt. Dan morgenavond barbecueen, dinsdagavond barbecueen en zo is er altijd wat. Dus ik heb hulp nodig, iedereen die mij ziet eten of hoort dat ik mee wil snacken, moet even vragen "heb je er wel punten voor" of 'weet je het zeker"oke?
Ja nu is het echt, haar naam stond op het bord op school!!!
Ze heeft een prachtige cijferlijst en ze werd samen met haar vriendin nog even geroemd om haar energie. Ze heeft dit jaar in de leerlingenraad gezeten en heeft veel goede ideeen naar voren gebracht. Ook was haar positieve instelling en vrolijkheid opgevallen, je begrijpt dit was weer een traan moment voor mama, maar we zaten achterin dus ze heeft er gelukkig niets van meegekregen.

Gisteren was ik jarig. Bennie zegt altijd "Elly is blij met niks" en dat is dus ook wat ik gekregen heb, niks. Voor dat jullie massaal aaaaaah gaan zeggen, het valt mee hoor, ik had zelf gezegd "geen bloemen en cd's" en dan wordt het voor een man als Bennie onmogelijk, want dat is het enige dat hij zelf kan bedenken. Wil ik iets anders zal ik toch meerdere hints moeten geven en dat heb ik niet gedaan en zelf iets bedenken, nee dat is toch echt te veel gevraagd. Dus gisteren toen ik geen een pakje uit had gepakt zei ik dat hij me maar wat vaker mee moest uit nemen dit jaar, want dat vind ik heerlijk, samen weg. Vanmiddag heb ik hem dus maar opgebeld en alleen gezegd "Die hard 4.0, oke? " Tja en aangezien hij deze film zelf ook donders graag wilde zien, was het antwoord niet moeilijk te raden. Bennie heeft me dus opgehaald van de WW en toen zijn we samen naar de film geweest en hij is een aanrader, spannend, snel, geen saai moment. Nu zijn we weer thuis en ruimt Bennie om me heen op terwijl ik even dit Blog type.

Ik wil ook van deze gelegenheid gebruik maken om iedereen te bedanken voor de leuke advertenties, de vele sms-jes en de kaarten (heb er nog nooit zoveel gehad) ik ben er reuze blij mee en voel me heel gewaardeerd, dus bedankt!!!!


Vandaag weer even mijn excel bestandje bijgehouden (ja ja de cursus is niet voor niets geweest) Maar wat heb ik er toch een hekel aan GELD, wat een gedonder is het toch iedere maand, de mensen die mij goed kennen weten dat ik met dit goedje niet goed kan omgaan, ik reken mezelf altijd rijker als dat ik ben en op de een of andere manier vliegt het mijn portemonnee uit. Denk ik dat het een mooi rustig maandje wordt en dat ik aan het eind van de maand heel wat over heb, gaat mijn stofzuiger kapot en werkt mijn dochter zichzelf het schompes zodat ze een notebook kan kopen, waarvan haar vader heeft beloofd dat hij de helft zou betalen, dus is het weer de broekriem aanhalen. Voor dat jullie allemaal met tranen in de ogen een collecte voor mij gaan houden, hoeft niet hoor, we hebben het absoluut niet slecht, maar ik zou het nog wel veeeel beter willen hebben. Ik heb er gewoon een hekel aan als iets niet kan, ik wil alles en wel meteen. Volgens mij moet ik gewoon rijk zijn, ik denk dat niemand in de hele wereld er zo van zou genieten als ik........... Eerst maar even de energie wacht betalen en..... en...... en.....

Vanmiddag zei Bennie dat hij Die Hard 4.0 wel wilde zien, nou ik ook wel dus gelijk maar even kijken op filmladder of deze al draaide in Emmeloord, ja dus, maar dan wel woensdag en donderdag, vanavond draaide Ocean's thirteen en omdat ik die ook nog wilde zien zijn we daar heen geweest. Na een tegenvallende Ocean's twelve was deze toch wel weer erg leuk. Wat is het toch leuk om weer eens met z'n tweetjes uit te gaan, Natascha wil deze film ook heel graag zien maar toen ik vroeg of ze met ons mee wilde keek ze toch zeer bedenkelijk want met haar ouders naar de film, nee daar begint ze niet aan, komt wel weer, maar nu even niet. Een van ons was nog te doen geweest denk ik maar alle twee!!! In ieder geval wel een aanrader deze film en woensdag of donderdag maar even naar Die Hard 4.0.

In de Telegraaf van vandaag (die ik op het werk lees) stond vandaag dat mensen niet meer "lepeltje, lepeltje"slapen, maar kiezen voor een apart matras. Samen onder een dekbed kan nog net, maar ook een groot deel van de Nederlandse bevolking kiest voor een eigen dekbed. Ik kan me daar echt niets bij voorstellen, vind het zalig om tegen de kont van mijn schat aan te liggen en ik hoef me alleen maar om te draaien en Bennie draait gezellig mee en kruipt weer tegen mij aan. Dus 2 matrassen zullen hier niet snel in huis komen (tenzij 1 van ons incontinent wordt, dan denk ik erover na :-))
Het begint nu pas door te dringen, de revue is achter de rug. Geen super gezellige zondagmorgens meer, geen slaplachen om allerlei typetjes, nee helemaal niets meer.
Op dit moment stromen de mailtjes van de andere spelers binnen die het allemaal net zo erg vinden als ik.
Kunnen we niet gewoon doorgaan, lekker zingen en spelen??? Ach eerst maar eens lekker op vakantie en dan zien we wel weer......
En Will, ik doe mijn best om regelmatig te posten, maar druk druk druk druk.......
Tollebeek is 50 jaar en dat moest natuurlijk gevierd worden met ruim een week geweldig feest.

Het begon allemaal zaterdag 16 juni met vogelschieten (niet gewonnen) en op zondag een indrukwekkende gezamelijke kerkdiens. Toen het hoogtepunt van het eerste weekend de Musical "GREASE"waar mijn oudste aan meedeen en ik ben natuurlijk absoluut niet bevooroordeeld, maar volgens mij was ze de beste!!
Donderdag en vrijdag was het eindelijk zo ver, na maanden oefenen mochten we eindelijk laten zien waar we zo druk mee waren geweest "DE REVUE". Wat was he leuk om te doen en wat mis ik toneelspelen. Genoten heb ik en wat een geweldige reacties heb ik gehad, iedereen was razend enthousiast en het hele weekend spraken mensen me aan dat ze het zo leuk hebben gevonden, ik werd er op het laatst verlegen van. Hier kan ik weer maanden op teren.


Tussendoor ook nog een machtig gezellige marktplaats dag meegemaakt, waarbij het weer geweldig meezat, want wat gaven ze slechte berichten en wat was het mooi! (bedankt voor de foto Marjola)Al met al een heerlijke week en nu nog maar 2 weken en dan alweer vakantie, weer iets waar ik me lekker op kan verheugen.
De prachtige foto's van de revue bij dit blog zijn gemaakt door mijn favoriete fotograaf R.Pit (ja familie)
Kijk voor nog veel meer foto's van het dorpsfeest op: http://www.tollebeek.nl/

Woensdagavond zijn we naar de Toppers geweest (Dineke, Nancy, Kimberley, Natascha en Valerie) Natuurlijk op de heen weg nog even gemac-t, heerlijk en toen met veel zin op naar de Arena. We konden vlak bij parkeren en we hadden prachtige plaatsen. Het geluid zou slecht zijn maar daar hebben we echt niets van gemerkt. Al met al was het een heerlijke avond, we hebben alleen 1,5 uur gewacht in de parkeergarage voor dat we weg konden rijden, dus om 03.00 uur pas thuis, maar wat geeft het, de volgende dag waren we lekker vrij!! Tenminste de meiden en ik, helaas moest Dineke werken en Nancy op schoolreis. Nu nog 23 uur en dan "mag" ik weer werken.
Bedankt hoor voor alle lieve reacties, ik weet dat sommige zich hadden voorgenomen om even gezellig te komen buurten, maar ik ben zelf ook niet veel thuis geweest en 6 weken is ook niets.
Hierbij stel ik voor om de sabbatical uit te breiden naar 3 maanden met een optie voor een half jaar!!
Vanavond ga ik weer lekker oefenen en ik verwacht wel alle mensen die een kop koffie zouden komen drinken bij de uitvoering van de revue om mij in mijn element te zien want ik vind het geweldig!!!!
Ik wil het ook nog even hebben over mijn dappere flinke meiden, die elke morgen zeer vroeg opstaan (de oudste moet al om 5 uur beginnen in de vis en de middelste brengt om 6 uur kranten rond) en ze staan zelf zonder mopperen op, ik heb alleen Kimberley 2 keer naar Urk gebracht omdat het meisje waar mee ze samen zou gaan ziek was en ik niet wil dat ze alleen fietst, dus moeders er om kwart over 4 uit en half in coma mijn meisje wegbrengen. Vanmorgen zei K. dat ze toch blij was dat ze straks weer naar school kan om verder te leren want altijd werken in de vis leek haar toch niets, is dit vakantie werk toch nog ergens goed voor. Maar ook Natas, petje af, ze doen samen de kranten maar als haar grote zus in de vis gaat doet zij ook haar ochtenden, zonder mopperen en daarna gaat ze vrolijk naar school. Wat een meiden!!!
Nog een weekje en dan ben ik weer aan het werk, om nu te zeggen dat ik al blaak van werklust, nou neuh..... Het is heerlijk om zo een beetje thuis om te klooien. Heb echt overal tijd voor. Volg Roland Garros lekker op mijn gemakje, bak eens een appeltaartje of een marmer cake met gesmolten witte chocola erover heen (eigen recept) ben vandaag zelfs met Bennie mee geweest naar het voetbalveld, zwembad is weer opgezet, heb alle tijd om de revue te leren, kortom ik vermaak me prima. Nu mis ik veel van mijn collega's wel hoor, maar toch, thuis is ook wel erg lekker.



Wilde jullie toch niet de foto van mijn prachtige nieuwe aanwinst onthouden.