Vandaag vertelde ik mijn zus dat ik mijn kinderen nog nooit mee heb genomen naar een dierentuin, dit uit principe, ik ben er erg op tegen om dieren op te sluiten, vind het absoluut niet natuurlijk. Iedere dag dat ik ons konijntje eten geef en het weer laat het niet toe dat hij vrij rond kan springen voel ik me vreselijk. Kijk ik begrijp best dat er fokprogramma's zijn voor bijna uitgestorven dieren, dat is ook dankzij ons nodig en is jammer genoeg niet anders. Maar als ik die andere dieren zie zitten, vreselijk en dan krijg je dus Bokito toestanden, dieren raken opgefokt kunnen hun energie niet op een natuurlijke manier kwijt en worden agressief of ziek. Mensen trouwens ook, kijk maar eens wat er gebeurt in "de gouden kooi" met menselijk gedrag heeft dat niets meer te maken, maar beknot mensen de vrijheid en hun gedrag wordt beestachtig. Dus stop ermee om met vastgebonden dieren op de foto te gaan, ze vinden het echt niet leuk. Het wordt tijd dat er iemand opgevreten wordt door zo'n beer of aap dan houdt het wel op. Geef dieren in de dierentuin dezelfde rechten als huisdieren die mogen ook lekker vrij buiten lopen en af en toe een muisje of kikker vangen.
Sinds kort staan er twee nieuwe bloggers in mijn favo rijtje namelijk Will (vrouw van collega maar dan van Bennie) en Jo (zus van collega) en deze blogs zijn echt de moeite waard, dus klik ze eens aan en volg ook deze blogs want ze zijn echt lachen!!

Vanavond zijn Merel en ik samen uit eten geweest, zij mocht zeggen waar en het werd Van der Valk, eerst naar de kapper en toen lekker eten. Vorige week met mijn verjaardag wilde ik met z'n allen uit eten maar niemand was erg enthousiast behalve Merel die dan ook hevig teleurgesteld was dat het niet doorging. Dus gingen we vanavond lekker saampjes. Het was erg gezellig, ze kletste aan een stuk door en we hebben samen een kleurplaat gekleurd, die ze later ingeruild heeft voor een dagboek met glitterpen. Al met al zeer geslaagd en het eten was ook nog lekker.

Vorige week toen Nancy en ik samen ondergoed voor mijn oudste dochters aan het kopen waren bij "Hunkemöller vroeg de verkoopster op een gegeven moment voorzichtig "ben jij Elly Pit?" Dat kon ik niet ontkennen en al gauw herkende ik haar ook, we hebben bij elkaar in de klas gezeten op het KMBO en ik heb er met mijn toenmalige vriendje Johan zelfs nog een keer een weekend gelogeerd, zij woonde namelijk al samen dus dat was leuk! We hebben telefoonnummers uitgewisseld en na een enthousiaste sms wisseling afgesproken om samen te gaan lunchen en gisteren was het zover. Het was werkelijk een trip trough memory lane, geweldig leuk, wat wist zij zich nog veel van mij te herinneren en van onze schooltijd, ik heb toch duidelijk meer geblokt, maar al met al kwam er wel veel boven. Na een uurtje moest zij weer aan het werk, maar we hebben afgesproken contact te houden.
Enkele blogs geleden schreef Smitsky over wel of niet een bestel mini en toen dacht ik wat is dat toch vreemd, mensen met een passie, maar vanmorgen tiidens de zondag was (ja moet eerlijk zeggen dat ik op de rustdag de meeste wassen draai) zag ik dat ik ook passie had, namelijk voor wasmiddel. Ik ben er gek op, probeer nieuwe middelen onmiddelijk uit, het is een goedkopere passie als die van Smit, maar net zo gepassioneerd!!!



Er heeft nog iemand bij mij in huis een (nieuwe) passie en dat is computeren, dit deed ze al veelvuldig maar sinds gisteren op haar eigen laptop, nu nog met een draadje maar vanaf maandagavond draadloos.



De mensen die mij een beetje kennen lezen en horen tussen de regels door wel dat het met lijnen niet zo goed gaat. Ik sla af en toe volledig door met eten en kan daar op de een of andere manier niet mee stoppen. Het is begonnen vlak voor mijn sabbatical, wat probleempjes op het werk en direct daarna 6 weken vrij waardoor de regelmaat ver te zoeken was. Ook het vreselijk verlies van mijn neef Carlo heeft me erg aangegrepen en zo waren er nog meer dingetjes waardoor ik op de een of andere manier eten moest tot ik misselijk was. Ook het feit dat er steeds wat was op woensdagavond en je niet hoeft te wegen maakt het makkelijker om je te laten gaan want niemand ziet het (alleen ik die iedere dag op mijn nieuwe weegschaal sta die akelig goed weegt) Woensdag ben ik weer naar de ww geweest maar heb besloten me niet te wegen maar alleen te laten stimuleren en ik hoop dat dat nu goed gaat, helaas was mijn eigen leidster er niet en dat is toch de beste die we hebben, maar goed. Het gaat nu alweer 2 dagen goed en ik hoop dat vandaag de 3e erbij komt. Dan morgenavond barbecueen, dinsdagavond barbecueen en zo is er altijd wat. Dus ik heb hulp nodig, iedereen die mij ziet eten of hoort dat ik mee wil snacken, moet even vragen "heb je er wel punten voor" of 'weet je het zeker"oke?
Ja nu is het echt, haar naam stond op het bord op school!!!
Ze heeft een prachtige cijferlijst en ze werd samen met haar vriendin nog even geroemd om haar energie. Ze heeft dit jaar in de leerlingenraad gezeten en heeft veel goede ideeen naar voren gebracht. Ook was haar positieve instelling en vrolijkheid opgevallen, je begrijpt dit was weer een traan moment voor mama, maar we zaten achterin dus ze heeft er gelukkig niets van meegekregen.

Gisteren was ik jarig. Bennie zegt altijd "Elly is blij met niks" en dat is dus ook wat ik gekregen heb, niks. Voor dat jullie massaal aaaaaah gaan zeggen, het valt mee hoor, ik had zelf gezegd "geen bloemen en cd's" en dan wordt het voor een man als Bennie onmogelijk, want dat is het enige dat hij zelf kan bedenken. Wil ik iets anders zal ik toch meerdere hints moeten geven en dat heb ik niet gedaan en zelf iets bedenken, nee dat is toch echt te veel gevraagd. Dus gisteren toen ik geen een pakje uit had gepakt zei ik dat hij me maar wat vaker mee moest uit nemen dit jaar, want dat vind ik heerlijk, samen weg. Vanmiddag heb ik hem dus maar opgebeld en alleen gezegd "Die hard 4.0, oke? " Tja en aangezien hij deze film zelf ook donders graag wilde zien, was het antwoord niet moeilijk te raden. Bennie heeft me dus opgehaald van de WW en toen zijn we samen naar de film geweest en hij is een aanrader, spannend, snel, geen saai moment. Nu zijn we weer thuis en ruimt Bennie om me heen op terwijl ik even dit Blog type.

Ik wil ook van deze gelegenheid gebruik maken om iedereen te bedanken voor de leuke advertenties, de vele sms-jes en de kaarten (heb er nog nooit zoveel gehad) ik ben er reuze blij mee en voel me heel gewaardeerd, dus bedankt!!!!


Vandaag weer even mijn excel bestandje bijgehouden (ja ja de cursus is niet voor niets geweest) Maar wat heb ik er toch een hekel aan GELD, wat een gedonder is het toch iedere maand, de mensen die mij goed kennen weten dat ik met dit goedje niet goed kan omgaan, ik reken mezelf altijd rijker als dat ik ben en op de een of andere manier vliegt het mijn portemonnee uit. Denk ik dat het een mooi rustig maandje wordt en dat ik aan het eind van de maand heel wat over heb, gaat mijn stofzuiger kapot en werkt mijn dochter zichzelf het schompes zodat ze een notebook kan kopen, waarvan haar vader heeft beloofd dat hij de helft zou betalen, dus is het weer de broekriem aanhalen. Voor dat jullie allemaal met tranen in de ogen een collecte voor mij gaan houden, hoeft niet hoor, we hebben het absoluut niet slecht, maar ik zou het nog wel veeeel beter willen hebben. Ik heb er gewoon een hekel aan als iets niet kan, ik wil alles en wel meteen. Volgens mij moet ik gewoon rijk zijn, ik denk dat niemand in de hele wereld er zo van zou genieten als ik........... Eerst maar even de energie wacht betalen en..... en...... en.....

Vanmiddag zei Bennie dat hij Die Hard 4.0 wel wilde zien, nou ik ook wel dus gelijk maar even kijken op filmladder of deze al draaide in Emmeloord, ja dus, maar dan wel woensdag en donderdag, vanavond draaide Ocean's thirteen en omdat ik die ook nog wilde zien zijn we daar heen geweest. Na een tegenvallende Ocean's twelve was deze toch wel weer erg leuk. Wat is het toch leuk om weer eens met z'n tweetjes uit te gaan, Natascha wil deze film ook heel graag zien maar toen ik vroeg of ze met ons mee wilde keek ze toch zeer bedenkelijk want met haar ouders naar de film, nee daar begint ze niet aan, komt wel weer, maar nu even niet. Een van ons was nog te doen geweest denk ik maar alle twee!!! In ieder geval wel een aanrader deze film en woensdag of donderdag maar even naar Die Hard 4.0.

In de Telegraaf van vandaag (die ik op het werk lees) stond vandaag dat mensen niet meer "lepeltje, lepeltje"slapen, maar kiezen voor een apart matras. Samen onder een dekbed kan nog net, maar ook een groot deel van de Nederlandse bevolking kiest voor een eigen dekbed. Ik kan me daar echt niets bij voorstellen, vind het zalig om tegen de kont van mijn schat aan te liggen en ik hoef me alleen maar om te draaien en Bennie draait gezellig mee en kruipt weer tegen mij aan. Dus 2 matrassen zullen hier niet snel in huis komen (tenzij 1 van ons incontinent wordt, dan denk ik erover na :-))
Het begint nu pas door te dringen, de revue is achter de rug. Geen super gezellige zondagmorgens meer, geen slaplachen om allerlei typetjes, nee helemaal niets meer.
Op dit moment stromen de mailtjes van de andere spelers binnen die het allemaal net zo erg vinden als ik.
Kunnen we niet gewoon doorgaan, lekker zingen en spelen??? Ach eerst maar eens lekker op vakantie en dan zien we wel weer......
En Will, ik doe mijn best om regelmatig te posten, maar druk druk druk druk.......
Tollebeek is 50 jaar en dat moest natuurlijk gevierd worden met ruim een week geweldig feest.

Het begon allemaal zaterdag 16 juni met vogelschieten (niet gewonnen) en op zondag een indrukwekkende gezamelijke kerkdiens. Toen het hoogtepunt van het eerste weekend de Musical "GREASE"waar mijn oudste aan meedeen en ik ben natuurlijk absoluut niet bevooroordeeld, maar volgens mij was ze de beste!!
Donderdag en vrijdag was het eindelijk zo ver, na maanden oefenen mochten we eindelijk laten zien waar we zo druk mee waren geweest "DE REVUE". Wat was he leuk om te doen en wat mis ik toneelspelen. Genoten heb ik en wat een geweldige reacties heb ik gehad, iedereen was razend enthousiast en het hele weekend spraken mensen me aan dat ze het zo leuk hebben gevonden, ik werd er op het laatst verlegen van. Hier kan ik weer maanden op teren.


Tussendoor ook nog een machtig gezellige marktplaats dag meegemaakt, waarbij het weer geweldig meezat, want wat gaven ze slechte berichten en wat was het mooi! (bedankt voor de foto Marjola)Al met al een heerlijke week en nu nog maar 2 weken en dan alweer vakantie, weer iets waar ik me lekker op kan verheugen.
De prachtige foto's van de revue bij dit blog zijn gemaakt door mijn favoriete fotograaf R.Pit (ja familie)
Kijk voor nog veel meer foto's van het dorpsfeest op: http://www.tollebeek.nl/

Woensdagavond zijn we naar de Toppers geweest (Dineke, Nancy, Kimberley, Natascha en Valerie) Natuurlijk op de heen weg nog even gemac-t, heerlijk en toen met veel zin op naar de Arena. We konden vlak bij parkeren en we hadden prachtige plaatsen. Het geluid zou slecht zijn maar daar hebben we echt niets van gemerkt. Al met al was het een heerlijke avond, we hebben alleen 1,5 uur gewacht in de parkeergarage voor dat we weg konden rijden, dus om 03.00 uur pas thuis, maar wat geeft het, de volgende dag waren we lekker vrij!! Tenminste de meiden en ik, helaas moest Dineke werken en Nancy op schoolreis. Nu nog 23 uur en dan "mag" ik weer werken.
Bedankt hoor voor alle lieve reacties, ik weet dat sommige zich hadden voorgenomen om even gezellig te komen buurten, maar ik ben zelf ook niet veel thuis geweest en 6 weken is ook niets.
Hierbij stel ik voor om de sabbatical uit te breiden naar 3 maanden met een optie voor een half jaar!!
Vanavond ga ik weer lekker oefenen en ik verwacht wel alle mensen die een kop koffie zouden komen drinken bij de uitvoering van de revue om mij in mijn element te zien want ik vind het geweldig!!!!
Ik wil het ook nog even hebben over mijn dappere flinke meiden, die elke morgen zeer vroeg opstaan (de oudste moet al om 5 uur beginnen in de vis en de middelste brengt om 6 uur kranten rond) en ze staan zelf zonder mopperen op, ik heb alleen Kimberley 2 keer naar Urk gebracht omdat het meisje waar mee ze samen zou gaan ziek was en ik niet wil dat ze alleen fietst, dus moeders er om kwart over 4 uit en half in coma mijn meisje wegbrengen. Vanmorgen zei K. dat ze toch blij was dat ze straks weer naar school kan om verder te leren want altijd werken in de vis leek haar toch niets, is dit vakantie werk toch nog ergens goed voor. Maar ook Natas, petje af, ze doen samen de kranten maar als haar grote zus in de vis gaat doet zij ook haar ochtenden, zonder mopperen en daarna gaat ze vrolijk naar school. Wat een meiden!!!
Nog een weekje en dan ben ik weer aan het werk, om nu te zeggen dat ik al blaak van werklust, nou neuh..... Het is heerlijk om zo een beetje thuis om te klooien. Heb echt overal tijd voor. Volg Roland Garros lekker op mijn gemakje, bak eens een appeltaartje of een marmer cake met gesmolten witte chocola erover heen (eigen recept) ben vandaag zelfs met Bennie mee geweest naar het voetbalveld, zwembad is weer opgezet, heb alle tijd om de revue te leren, kortom ik vermaak me prima. Nu mis ik veel van mijn collega's wel hoor, maar toch, thuis is ook wel erg lekker.



Wilde jullie toch niet de foto van mijn prachtige nieuwe aanwinst onthouden.
Tjonge je zou denken dat ik alle tijd zou hebben om regelmatig hier te posten maar niets is minder waar. Het is echt heerlijk om thuis te zijn maar de tijd vliegt. Op dit moment oefenen we 3 a 4 keer per week voor de revue en dit vaak 3,5 uur achter elkaar dus dat vreet tijd (maar het is vreselijk leuk om te doen) ik zou zeggen kom allemaal kijken, de kaartverkoop is begonnen (hint). Het lijnen gaat echt beroerd, ben volledig uit het ritme en kon de eerste 3 weken niet wegen dus heb ik het een beetje laten gaan, was dus 4,5 kilo aangekomen, gelukkig is daar de eerste 2,5 alweer vanaf, maar met de pinksteren ben ik helaas weer een beetje uit de band gesprongen dus tegen het weegmoment van vanavond op. Verder ben ik bezig om boven alles eens lekker schoon te maken en alles weer eens even door mijn handen te laten gaan, had eerlijk gezegd om dit de eerste 2 weken klaar te hebben, maar ben hier dus nog steeds mee bezig. Ik is wel een heleboel mensen waar ik mee werk, maar het thuis zitten bevalt me akelig goed, wat heerlijk om een hele dag te kunnen plannen zoals je zelf wilt, nu komt er van die planning niets terecht vaak, maar het is zalig om dan gewoon de volgende dag het opnieuw te kunnen proberen. Ik had gedacht dat ik deze weken veel zou bewegen, maar ik doe veel te weinig, we nordic walken wel en ik wandel wel wat maar niet genoeg dus heb ik op mijn favo site een fietskar gekocht en daar heb ik al een paar keer boodschappen mee gedaan (tot groot genoegen van de jongste en tot groot verdriet van de oudste, die schaamt zich rot zegt ze al was ze de eerste die met de kar door het dorp knetterde) en straks ben ik van plan met dat ding naar het strand te gaan, koelboxje erin, stoeltje mee, boekje in de kar en genieten maar.
Vandaag zou mijn vader 80 jaar geworden zijn, het is toch een dag dat je daar even bij stil staat.
Toen mijn vader nog leefde gingen we altijd (nou ja altijd, de laatste jaren) naar de Voorst, lekker op het terras hangen met z'n allen, de kinderen mochten zoveel ijsjes eten als ze wilden, er werd een potje gemidgetgolft (zal wel niet goed geschreven zijn, maar je begrijpt vast wel wat ik bedoel) en 's avonds met z'n allen eten. Het was altijd een feestelijke dag, waar we allemaal bij elkaar waren. Dat is nu niet meer zo, we zijn allemaal druk met onze eigen gezinnen en onze eigen bezigheden, maar toch was het altijd wel verrekte leuk.
Gisteren werd ik verrast met een prachtig schilderij, gemaakt door de overbuurvrouw van mijn vader. Het tafereeltje van mijn vaders rouwkaart (door ons uitgezocht omdat het zo bij hem paste) met daarop de tekst, zijn geboorte datum en sterfdatum daarop geschilderd en een briefje erbij waarop het volgende staat: Voor Elly, Deze aquarel heb ik (naam) getekend in de overtuiging, een vader en opa, en voor mij, een overgetelijke buurman, levendig te houden in herinnering.
Ik geef hem graag aan jou Elly (mede ook door je sukses in je proces van afslanken). Ik hoop dat je er een plaatsje voor hebt! Met liefde en dank aan jou gegeven. Ondertekend
Dit maakt de verjaardag van mijn vader dit jaar toch heel speciaal, heel erg bedankt hiervoor!!!
(Het schilderij heeft al een prominent plaatsje in mijn huiskamer)
4 mei is onze neef Carlo door een tragisch ongeluk om het leven gekomen hij was nog maar 35 jaar. Carlo is de zoon van Bennie zijn oudste zus, het allereerste kleinkind van Bennie zijn ouders.
10 mei hebben we massaal afscheid genomen van Carlo, doormiddel van een prachtige dienst die helemaal was zoals Carlo was. Wanneer je hem niet zou kennen, liet deze dienst zien wie hij was. Deze week nog even op bezoek geweest bij de ouders van Carlo en wat zijn deze mensen sterk. Ze proberen anderen te troosten en schuiven hun eigen verdriet daardoor aan de kant.
Het voelt altijd zo dubbel dit soort dingen, aan de ene kant het stilstaan bij dit verlies en aan de andere kant gaat het leven gewoon door. Je snapt niet dat de hele wereld niet even stil staat. Het wordt weer gewoon moederdag, het kinderfeestje van Merel gaat gewoon door en de 50ste verjaardag van Bennie zijn broer wordt a.s. zaterdag gewoon gevierd. Het is allemaal wel heel erg dubbel.