Nu is het auw auw auw, god wat heb ik een spierpijn. Werkelijk alles doet me zeer (ik heb spieren op plaatsen waar ik niet wist dat ik ze had, waar ik het ook niet van wilde weten) maar oh wat was het leuk.

Gistermorgen kreeg ik al een belletje om kwart over 9 van mijn lieve collega H-J waar ik bleef. Nu was ik met tieners op pad en die vergeten alles, dus toen ik al in Emmeloord was, moest ik weer terug naar huis dus daarom was ik iets later. Er werd met smart op me gewacht en de sfeer zat er gelijk goed in. En we hebben het de rest van de dag hartstikke leuk gehad. De meeste zijn er het grootste gedeelte van de dag geweest en we hebben ook nog supporters gehad (bedankt allemaal). Omdat er iemand te laat was, kon ik ook nog een uurtje spinnen en wat vond ik het eng, maar wat ben ik achteraf blij dat ik het gedaan heb, het was fantastisch en a.s. vrijdag gaan we weer (toch Elbakero?). 's avonds moest ik nog werken en een domper op de dag was dat een collega plotseling heel ziek werd, dit was echt schrikken en ik hoop voor haar dat dit nooit meer gebeurt want wat was dit verschrikkelijk voor haar.

Een lieve collega wilde wel tot 12 uur blijven dus mocht ik op tijd naar huis, zodat ik fris en fruitig de zondagmorgen, een uurtje korter geslapen, kon beginnen. Maar oh die pijn.


Gisteravond hebben we een nordic walk les gehad.

Dat is nog hartstikke moeilijk, heup naar voren, armen recht houden, stokken niet voorbij je voeten, schouders ontspannen, los laten, knijpen enz enz. Ik denk toch dat een lesje niet genoeg is en dat ik (we?) er nog maar ga volgen. Gisteravond had ik ook een beetje spierpijn in mijn benen, dat heb ik nog nooit gehad van gewoon wandelen. Maar we hebben ook gelachen en daar doen we het voor.

Vandaag nog even naar Van Wieren gewandeld, heel harde (tegen) wind, maar toch redelijk snel gelopen. Zonder hond loopt sneller, maar het is toch minder gezellig. Kira kwam iedere keer even z'n neus tegen mijn hand duwen onderweg en dat mis ik toch wel.
Deze week geen weegmoment dus, omdat we deze les wilden volgen.
De 1000 ste bezoeker is Elbakero, ik zal zorgen dat hij zijn verrassing zo snel mogelijk ontvangt.
Ook namens man en dochters van harte gefeliciteerd.




Het was deze week broeken krijg week. De eerste kreeg ik van Lijda die hem veel te groot had gekocht, ze houd niet van knellende broeken maar dit was overdreven :-), maakt niets uit ik ben er weer hartstikke blij mee.

'S middags kwam een vriendin langs die ook al zo machtig veel was afgevallen met 3 vuilniszakken (die grote blauwe) vol met kleding dat niet meer paste en ook daar heb ik een aantal spijkerbroeken uit gevist in de meest uiteenlopende maten (niet zulke lelijke als op de foto hoor!!)

Ik ben er in ieder geval hartstikke blij mee, het is hartstikke leuk om af te vallen maar het is ook zo dat je bijna niets meer hebt om aan te trekken en alles nieuw kopen is een dure en vervelende hobby. Vervelend omdat ik dus de pest aan winkelen heb, ik vind winkelen alleen leuk als ik niets hoef en alleen dingen hoef te kopen die ik niet moet, maar alleen voor de fun. En met 2e hands is niets mis, tenslotte ben ik een echte MPer dus........

Kijk even naar het tellertje, we zitten over de 900 bezoekers heen.
Wie me een screenshot stuurt met daarop de 1000 krijgt een leuke verrassing!
Al lang niets meer gepost, maar ik maak ook zo weinig mee.....
Vandaag ben ik samen met Nancy naar Lijda gewandeld, een wandeling van bijna 11 kilometer.
Vroeger was er een programma op televisie dat heette "De wandeling" dan ging een presentator met iemand wandelen en vervolgens werden er dan over de meest uiteenlopende zaken gepraat. Je kon toen ook kaartjes bestellen met wandelonderwerpen (toch L en L?) maar die hebben wij niet nodig. Verder was het wel helemaal "De wandeling" we hebben enorm gelachen, Nancy kan zo vreselijk grappige opmerkingen maken, maar ik heb ook gehuild. Gisteravond had ik namelijk gekeken naar een soort CSI programma en daar had een moeder haar dochtertje (3)zo hard door elkaar geschud, dat ze 3 dagen later overleed door een lek in haar hersentjes. Die moeder zat te vertellen hoe dat gebeurd was, ze was een beetje overspannen en het kindje bleef maar huilen dus heeft ze haar door elkaar geschud net zo lang tot ze ophield. Maar de laatste zin van die moeder vergeet ik niet nl. "toen ik wegliep glimlachte ze naar me". En die zin ging bij mij mijn hart in. Het houden van een kind van haar moeder (of vader) ze vertrouwen je altijd en als je leest of ziet hoe sommige mensen met dit vertrouwen omgaan brrrrr. Dit was ik dus aan Nancy aan het vertellen en de tranen die ik gisteravond inhield, kwamen nu in stromen naar beneden. Gelukkig later wel weer gelachen (Nancy wordt nooit een zwerver) maar het was met recht een heerlijke wandeling. Bij Lijda was het weer als vanouds gezellig en intiem, dus een heerlijke ochtend.
Er is hier veel verdriet, vanmorgen hebben we onze Kira in moeten laten slapen. Zijn rug was gebroken en hij zou niet meer kunnen lopen. Toen we vanmorgen beneden kwamen, al heel vroeg, wilde hij naar ons toe komen maar het ging niet, zijn lijf wilde niet mee. Ook zijn ontlasting had hij laten lopen en dat is geen goed teken. Direct Nancy ge-sms-t en zij kwam gelijk, samen hebben we gewacht tot 9 uur, dan kon Bennie de dierenarts bellen. Je zag aan Kira zijn ogen dat hij er ook mee aan was. Ik had pate voor hem gekocht maar hij heeft er niets van gegeten, hij voelde zich beroerd. De dierenarts zei aan de telefoon dat hij er al bang voor was en vroeg Bennie gelijk te komen. Een half uur later kregen wij hier het telefoontje dat Kira niet meer zou kunnen lopen en dat de dierenarts Bennie had aangeraden om Kira te verlossen.
Ik ben naar boven gegaan om de meiden dit te vertellen en ze zijn nogal overstuur. Ook Nancy zit hier te huilen. Het was een fantastische hond, die heel goed luisterde en een plezier was om mee te nemen met lange wandelingen, waar hij gek op was. Ook op de kinderen was hij gek, maar zijn lieveling was toch Kimberley, hij had epileptie en als hij een aanval kreeg kroop hij naar mij toe, maar de laatste keer dat het gebeurde naar Kimberley. We zullen hem verschrikkelijk missen.

Gisteren weer een weegmomentje gehad, pond eraf, tja......Het gesprek ging deze keer over operatie na het lijnen of niet. Ik gaf tijdens de cursus aan dat ik dat niet zo gauw zou gaan doen omdat ik aan het lijnen ben voor mijn gezondheid en niet perse voor mijn uiterlijk, maar dat betekend niet dat ik het niet belangrijk vind hoe ik eruit zie. Ik ga regelmatig even naar de schoonheidsspecialiste, smeer iedere dag met dag en nachtcreme, smeer mezelf in met body lotion, ga regelmatig naar de kapper (nu even niet wil het een beetje laten groeien) en trek overtolige haren met wortel en al uit. Maar een operatie is toch andere koek. Nu is het wel zo, stel dat ik op mijn streefgewicht zou zijn en ik zie er niet meer uit, dan weet ik het nog niet, maar nu zeg ik nee.

Gisteren ook nog naar ballorig geweest, was wel leuk maar ik was ook een beetje duf van het zingen dus we zaten er wel een beetje gaperig bij.

's Avonds kwamen Ronnie en Henk-Jan ons pokeren leren, nou dat hebben ze goed gedaan :-), volgens mij hebben Nancy en ik deze mannen een poepie laten ruiken. Het bewijst toch maar weer wat ik altijd al dacht, vrouwen hebben een betere poker face dan mannen :-).

Vandaag wees iemand mij op een stukje van iemand anders zijn blok, een verhaal over een afvalrace, voor degene die alleen mijn blog lezen en niet die van het rijtje aan de rechterkant, ik wil jullie deze niet onthouden http://elbakero.blogspot.com/

Vandaag op het werk een telefoontje dat onze hond een ongeluk heeft gehad, hij is onder een auto gelopen en heeft nu zijn ruggewervels gekneusd (hopen we) we moeten afwachten tot morgen van de dierenarts, dan weten we meer. Hij ligt hier zo zielig met een hersenschudding, bah. Morgen zijn Bennie en ik lekker samen vrij, kunnen we de hond samen vertroetelen en toch hopelijk nog een beetje genieten.


Via via had The Nance gehoord dat er iedere dinsdagavond karaokeavond is in 't Haventje op Urk. Natuurlijk moesten wij ons daar even van verzekeren, dus met een auto vol vrouwen hup naar Urk. Het (valse) gezang kwam ons al bij de deur tegemoet en binnen 5 minuten hadden we de eerste microfoon al in ons bezit (er waren er 2) en binnen een kwartier hadden we nummer 2 ook! Natuurlijk moesten we af en toe we een afgeven aan iemand die ook zingen wilde, maar aangezien er misschien nog 10 - 15 man zat, viel dat reuze mee. Bij Nancy moesten ze de microfoon ongeveer uit haar hand beitelen aan het eind van de avond, die zat met haar rug naar ons toe in haar eentje gezellig mee te zingen met alles wat langskwam, de enige keren dat ze zich omdraaide was als er een nieuw nummer gekozen moest worden. Ik heb nog geprobeerd een polonaise in te zetten, maar met zo weinig mensen (ik geloof ook niet dat Urkers er van houden) viel dat niet mee, dus deed ik hem maar in mijn eentje, ook leuk. We hebben in ieder geval weer een heerlijke avond gehad en deze was zeker voor herhaling vatbaar. Vanavond weer een weegmoment (later meer) en H-J gaat ons samen met Ron de fijne kneepjes van het pokeren bij brengen, want dat wordt na karaoke onze nieuwe verslaving.

Ik ben nu lekker 4 dagen vrij en ik heb 4 boeken gekocht, waarvan ik er al 2 uit heb.
Shopoholic 5 en 1 boek van Vonne v/d Meer (waar ik de 2 vervolgen ook nog van heb). Lezen is echt de grootste hobby die ik heb en ik ontspan er heerlijk van, maar ik gun mezelf er niet altijd tijd voor, maar deze dagen ga ik lekker ontspannen.
Gister (zondag) voor het eerst bij elkaar gekomen om de Tollebeker revue door te spreken, lijkt hartstikke leuk, maar wordt nog een boel oefenen (verheug me erop) het enige minpuntje was deze dag dat ik met een kopje gloeiend hete thee langs iemand liep, deze mij aanstoote en nu heb ik een grote brandblaar op mijn buik. Na het oefenen samen met Nance even 8 kilometer gewandeld, weer vreselijk gelachen. 's avonds bij mijn broer (de beroemde fotograaf) langs geweest en Nance en ik hebben eindelijk pokeren geleerd!!! Vandaag lekker uitgeslapen en straks gaan we even naar Emmeloord kraaltjes kopen en ik geloof dat Nance nog een poker doos wil scoren.
Gisteren weer een weegmomentje gehad, 1,3 kilo eraf, dat is beter dan vorige week :-)
Helaas konden we niet blijven want we gingen sieraden maken, ik heb echt een prachtige witte ketting gemaakt, maar die zien jullie nog wel eens....
Ik lig nog redelijk op schema, moet nu iedere week ruim 7 ons af vallen om 1 mei beneden de 100 kilo te wegen, lukt dit niet dan geen man overboord, maar ik wil wel ergens naar toe leven....
Soms heb je met kinderen echt alles tegelijk. Over het algemeen heb ik best makkelijke, lieve kinderen en heb ik er weinig werk van (als iemand dit tegen ze zegt ontken ik natuurlijk dat ik het gezegd heb) maar op dit moment houden ze me wel bezig.
Kimberley mijn oudste is ziek, heel erg ziek, ze houdt echt niets binnen en heeft hoge koorts. Op dit moment herken ik echt mijn eigen kind niet, ze wil het liefst dat ik bij haar in de buurt ben en is zeer aanhankelijk, nou iedereen die haar kent weet dat ze absoluut niet zo is.
Natascha is weer een ander verhaal, we werden net gebeld door de middelbare school waarvan we hopen dat ze over 3,5 jaar Natas een Havo diploma gaan geven en ze vertelde dat Natas vorige week 2 x uit de klas was gestuurd omdat ze haar engelse boek niet bij zich had, vandaag kwam het hoge woord eruit HET BOEK IS KWIJT gggrrrrr, dus nu kunnen we een nieuw boek dokken. Dit zou niet zo erg zijn als dat het eerste was wat Natascha kwijt zou zijn geraakt maar het is iedere keer wat, laatst is ze nog 20 euro verloren in de lange nering, zucht...
En dan Merel, Zij heeft besloten om niet meer vrijwillig in haar eigen bed te gaan slapen, bij ons is het veel lekkerder, maar we hebben maar een bed van 1.40 breed, normaal breed genoeg maar met z'n drieen?? Dus we zitten iedere avond met een huilend kind dat verschrikkelijke buikpijn heeft, of een nachtmerrie heeft gehad (ook een legitieme reden om bij ons in bed te mogen) Ik heb nu een afspraak met haar gemaakt, als ze 's avonds zonder zeuren naar bed gaat en er niet meer uitkomt dan krijgt ze een stikker, na 10 x mag ze een klein cadeautje uitzoeken of na 25 x een groter cadeau, komt ze wel dan wordt er een stikker afgehaald. We hebben dit al eerder gedaan en het werkte toen prima, maar hopen dat het nu weer zo gaat....

Nee we zouden dit jaar niet op vakantie gaan en zeker niet in Nederland na de ervaring van vorig jaar in Italië en trouwens dat kon ook niet want we hebben geen caravan en tent meer dus....
Maar onze goede (vakantie) vrienden D en D waren het daar niet zo maar mee eens. we gaan al jaren met groot succes samen op vakantie en toen ze ons vorig jaar hoorden zeggen dat we dus echt nooit meer in dit kikkerlandje op vakantie zou gaan, hielden ze wijzelijk hun mond.
Vorige week kregen we een sms-je en een mailtje "wij gaan dit jaar naar Drenthe op vakantie, gaan jullie mee?" Bennie was direct enthousiast, maar ik zag nog wel wat beren op de weg, maar na overleg met Nance en Jelle die dit jaar niet op vakantie zouden gaan en hun smurfenhuisje dus niet nodig hebben, heb ik ja gezegd. We zijn zondag wezen kijken en het is een hartstikke leuke camping, we hebben 2 mooie plaatsen naast elkaar uitgezocht en dus zit ik dit jaar van 14 juli t/m 28 juli op camping "de Fruithof" te Klijndijk.
Het is trouwens besmettelijk want Nancy en Jelle hebben besloten om gezellig ook een week te komen, ze staan tegenover ons dus dat wordt helemaal gezellig.


In Zuid-Limburg kan het vandaag 17 graden worden, bij ons een graad of 12. We kunnen er niet omheen, de Lente zit in de lucht. Ik heb net voor het eerst een wasje buiten opgehangen dit jaar en Bennie is van plan om straks het gras te gaan maaien, ook voor de eerste keer dit jaar.

De energie stroomt door mijn lijf, ik heb overal zin in, het is eindelijk eventjes LENTE.

Natuurlijk gaat het vast nog wel vriezen, sneeuwen, regenen of ander rot weer worden, maar deze dag pakken we toch maar lekker mee.

Vandaag weer een drukke dag, vanmorgen werden Nancy en ik gefotografeerd voor de Tollebeker website, als het goed is komt het binnenkort er op te staan, www.tollebeek.nl, vanmiddag een aantal uur lekker met Merel rondgetutterd en toen zij naar een feestje was heb ik even lekker de leesportefeuille gelezen

Vanavond weer een weegmoment en ik ben voor het eerst aangekomen, een ons, eigenlijk wel een opluchting, het legt toch een druk op je dat je nog nooit aangekomen bent en dat mensen dat weten, nu is dat voorbij en kan ik gewoon iedere keer komen als ik denk dat het niet goed is gegaan (eerder bleef ik dan gewoon weg).

's avonds naar Re-play en natuurlijk was ik de kaartjes vergeten en kwamen we daar in Emmeloord pas achter. En natuurlijk gaf ik Bennie daar de schuld van (wie anders) maar we zijn met 120 km p/uur naar huis geknald (foei) en we waren ruim op tijd terug.

Re-play was een feestje vooral voor de pauze, heerlijke muziek en lekker dansen ik voel me weer helemaal lekker. Bennie vond het volgens mij geen topper, het is niet echt zijn muziek, maar hij ging toch mee voor mij, de schat.

Morgen weer lekker werken, vrijdag ook nog en dan heerlijk een weekend vrij!!!!

Vanmorgen kwam er een verslaggeefster van de Flevopost op bezoek om mij te interviewen.
Nancy en Janny (cursus leidster) waren er ook gezellig bij en ook een fotografe kwam nog even langswippen om foto's te maken, ze heeft er zoveel gemaakt dat ik me afvraag hoe slecht ik er toch steeds op stond, dat het steeds overnieuw moest. We zullen het wel zien, het komt a.s. woensdag in de krant. Nu is het wat mij betreft ook wel klaar hoor en gaan we maar weer gezellig door met het gewone leven. Nog een paar kilo en dan ben ik eindelijk beneden de heilige grens van 100 dat is nu het volgende streven...

Gisteravond zijn Bennie en ik naar Lebbis geweest in theater 't Voorhuys.

Het was een leuke voorstelling, maar ik was er niet kapot van, iets te veel trappen tegen heilige huisjes en een voorstelling zonder pauze, nee dat hoeft voor mij niet... maar dat betekend niet dat we af en toe niet verschrikkelijk gelachen hebben, maar echt geweldig nee.....

Elly Neve afslankkampioen Noordoostpolder
TOLLEBEEK - "Ik hield erg van lekker eten'', vertelt Elly Neve uit Tollebeek. Maar al dat lekkere eten liep een beetje uit de hand. Ze kwam aan tot precies 161,8 kilo. Sinds haar bekering tot afslankclub Weight Watchers is ze meer dan vijftig kilo kwijt.
foto HANS VEENHUIS Eén jaar geleden begon ze bij de afslankclub, nu weegt ze nog 109 kilo. "Mensen van 161,8 kilo kom je zelden tegen'', vertelt haar gewichtcoach Janny Keurhorst. Elly begon tegelijk met haar zus Nancy en die is ook al heel wat kilo's kwijt. "Samen zijn we in totaal bijna 100 kilo afgevallen'', rekent Neve uit. "We gaan samen naar de sportschool en we hebben gisteren samen een nieuwe outfit gekocht'', speciaal voor woensdagavond. Dat was de avond waarop de afslankkampioen van de Noordoostpolder door haar club gehuldigd voor haar forse afvalprestatie.Onder het winkelen namen Nancy en Elly allebei een kopje koffie met een gebakje. "Dat is het mooie van dit dieet, het voelt niet als een dieet doordat je gewoon lekkere dingen kunt verdienen'', zegt gewichtsconsulent Janny Keurhorst van de afslankclub. Weight Watchers is een puntendieet waarbij je per dag een bepaald aantal punten hebt die je mag 'opeten'. Voor alles wat de afvaller eet, gaan er punten van het dagtotaal af. Er kunnen ook punten worden verdiend door beweging. Weight Watchers houdt wekelijks bijeenkomsten. Hier kunnen deelnemers ervaringen uitwisselen. De afvallers worden begeleid door een coach. Lidmaatschap is vereiste bij Weight Watchters, dat in tientallen landen in de wereld actief is.Voordat Neve op een feestje over de Weight Watchersclub in de Noordoostpolder hoorde en zich erbij aansloot, heeft ze flink gejojood. "Ik probeerde van alles, maar de kilo's kwamen er steeds weer bij.'' Montignac, een brooddieet, een appeldieet, shakes, pillen; ze probeerde alles. "Ik heb zelfs vier weken in het ziekenhuis aan het astronautenvoedsel gelegen.''Neve beseft dat ze door haar bekering voor de rest van haar leven aan Weight Watchers vastzit. Als ze op gewicht is, hoeft ze nog maar één avond in de maand naar de club. "Als ik definitief zou stoppen, zouden de kilo's er zo weer aanvliegen. Nu heb ik een stok achter de deur.'' Op gewicht is ze volgens zichzelf nog niet. "Stiekem droom ik ervan om 70 kilo te wegen. Maar dat durf ik nog bijna niet hardop te zeggen.'' Ze voelt zich evenwel al heel goed met de meer dan vijftig kilo's kwijt is. "Ik sleepte eigenlijk continue een enorme zak vol aardappels mee. Soms zie ik mijn dochter, die vijftig weegt. Moet je nagaan dat ik die constant meesleepte. De vijftig kilo extra hebben me heel veel energie gekost.'' 'Ik sleepte eigenlijk continue een enorme zak vol aardappels mee.

















Al deze foto's zijn gemaakt door de wereld beroemde fotograaf Remmelt P.
Houdt u ook van de camera en wilt u hem boeken? dan kan dat via mij.
Strenge straffen staan op het ongeoorloofd kopieren van dit beeldmateriaal




Vanavond was het zover, mijn feestje van de WW. En het was hartstikke leuk!!!

Het begon 's middags al, Nancy en ik waren even naar de Lange Nering om broodjes en ik wilde nog even kijken voor een paar oorbellen, toen mijn broer Remmelt belde, hij wilde 's avonds ook komen, dat is al hartstikke leuk, maar toen hij onze missie hoorde, zei hij ook nog "koop een paar mooie oorbellen, die krijg je van mij" wat een lieverd!!! Dus prachtige oorbellen gekocht en me toen thuis klaargemaakt voor de avond. Ik was zo gespannen als een veer en ik moet eerlijk zeggen dat hebben mijn familieleden geweten :-( maar ze wilden toch allemaal nog wel met me mee gelukkig!! Vriendin E. opgehaald en hup erheen. Nancy wilde met eigen vervoer, dat vond ik wel een beetje vreemd, maar ze had als verrassing mijn schoonzus meegenomen, harstikke leuk allemaal. Vriendin D. kwam met pleegdochter en ook 2 voorbeelden uit Tollebeek die al op het streefgewicht zijn, kwamen speciaal vanavond om bij mijn feestje te zijn. Ik werd eerst toegesproken door de regioleidster, toen ontelbare keren gefotografeerd door Hans Veenhuis en mijn eigen favoriete fotograaf, broer Remmelt. Ik kreeg bloemen van de weight wachters een prachtige schaal (speciaal geblazen) met allerlei lekkers en leuks van de WW (zoals kookboekjes, ovenhandschoenen en veel lekkers) Van vriendin D. een mooie plant, van vriendin E. een prachtig bloemstuk, van een cursuslid een glas met ontroerend kaartje en van iedereen van de ww een tafelkleed met persoonlijke boodschappen, ik was overdonderd en ontroerd. Door iedereen werd ik gefeliciteerd, er was zelfs iemand die zei, dat ik haar grote voorbeeld was, ik!!!!

Al met al heb ik een heerlijke avond gehad (foto's volgen) en ik wil iedereen bedanken voor alles.

Leidster Jannie kreeg ook een bloemetje en terecht want ze motiveerd ons toch maar weer iedere week tot grote prestaties :).

Oh ja, vanmiddag belde ook nog een verslaggever van de Stentor voor een interview, hij belt morgenvroeg terug voor een vervolg.


Pffffff wat een dag, maar wat een heerlijke dag!!!!