Dit weekend staat alles in het teken van onze verjaardagen. Omdat we maar een paar dagen na elkaar jarig zijn vieren we het altijd samen en dit jaar hebben we het ook nog gesplitst. Zaterdag vrienden, zondag familie (het loopt wel een beetje door elkaar omdat sommige weer niet kunnen op zaterdag of zondag maar dat mag de pret niet drukken) De meeste boodschappen heb ik vrijdag gehaald en gisteren hebben Ben en ik de laatste benodigdheden gehaald. Om half 9 's morgens had ik de eerste cake al in de oven staan en nadat ik er nog 1 gebakken had heb ik nog 4 hartige taarten gebakken en alle kaas en worst vast gesneden. Het weer viel achteraf mee dus hebben we lekker buiten gezeten en Merel heeft geweldig geholpen (de eerste 2 waren gevlucht 1 naar het dijkfeest en 2 naar een vriendin). Het was een heerlijke avond en de sfeer was zeer ontspannen. Op dit moment staat er weer een cake in de oven en het beslag voor cake 2 staat klaar, Merel is de kussentjes op de stoelen aan het doen en het wachten is nu alleen nog op de visite.

Speciaal voor Lijda een foto van het schilderij van Merel, hoofdzakelijk konijnen (Merel haar lievelingsdieren) en bovenin Joy het hondje wat ze graag wil hebben

Na al een tijdje op zoek te zijn geweest via mijn eigen favoriete site naar een koelkast en na diverse biedingen te hebben gedaan, besloten we toch dat het te kort dag werd en dat er dan maar een nieuwe moest komen. We hebben zaterdag en zondag feest en hebben dan toch echt een koelkast nodig voor het bier en (als er plaats is) fris. Dus wij woensdagavond naar de winkel waar je zeker niet naar binnen mag als je enigszins getikt bent en na een uitgebreide controle mochten we naar binnen. Koelkasten genoeg en dus gauw een keuze gemaakt. Leveren jullie ook aan huis, ja natuurlijk, komt er wel 15 euro bij maar dan wordt hij op zijn plaats gezet, mooi doe maar dan graag vrijdag. Nou we hebben deze koelkast niet op voorraad dus dat wordt zaterdag... Om een lang verhaal kort te maken, geen koelkast en wij vroegen ons op de terugweg af of we toch niet een beetje gek waren. Al met al heb ik een prima koelkast gekocht in een winkel in Emmeloord (die waar vroeger aambeelden verkocht werden) en deze wordt vanmiddag bezorgd.

Gisteravond zijn we bij collega Josh op kraamvisite geweest, met z'n 5en in de toyota naar Duitsland, vreselijke lol gehad. Een prachtig klein kindje die direct op mijn moederlijke borst in slaap viel en ook gewoon door bleef slapen wat ik ook deed. Het was heel gezellig en na eigenlijk veel te lang zijn blijven hangen weer vertrokken met een andere chauffeur. Op de terugweg nog even een ijsje gescoord bij mijn favoriete restaurant M. Een drukke maar heerlijke dag.

Zondag was mijn schat dus jarig en hij wist helemaal niets, ja een motor maar ik ben natuurlijk Sinterklaas niet. Nu had Bennie het wel eens gehad over zijn allereerste langspeelplaat (voor de jonge lezers, zo'n grote zwarte schijf waar een naaldje overheen krast en dan komt er muziek uit) en dat hij daar zo graag eens een cd van zou willen hebben, dus na lang zoeken (Bol.com) vond ik zijn allereerste lp op cd. Gelijk besteld maar vandaag is hij pas binnengekomen en we zitten er nu naar te luisten, helemaal niet slecht. Hot August Night van Neil Diamond.

Komt er in een keer een herinnering boven, we hadden net verkering en op een gegeven moment verteld Bennie dat hij gek was van Neil Diamond, nou met 2 oudere broers en zus is er voor iedereen wel wat liefs in de LP kast dus ja hoor een van Neil Diamond gevonden. Dus toen pap en mams op bed lagen en wij aan het hanky panky konden beginnen de lp opgezet. Bennie begint mee te zingen en heeft dat gedaan tot de lp afgelopen was (beide kanten) dus die is niet meer vaak meer gedraait ;-).
Van dochter 1 heeft hij nog deo en doucegel gehad, dus hij kan binnenkort het AXE effect uitproberen en van dochter 2 een set bier met 9% alcohol en glas (die wil haar vader ook graag een keer dronken zien) van dochter 3 een prachtig schilderij van de dieren die we hebben en de dieren die ze nog graag een keer zou willen hebben.
Het had een oranje gekleurd blog moeten worden, met veel olé olé olé olé, maar dat is het niet geworden. Merel vroeg net aan me ben je "verdrietig mama" daar moet ik dan toch wel een beetje om lachen, want verdrietig ben ik niet, jammer vind ik het, dat natuurlijk wel maar er zijn natuurlijk veel ergere dingen in de wereld.
We gaan nu dus weer over tot de orde van de dag en bereiden ons voor op morgen, dan is mijn schat namelijk jarig. Nog een jaar en dan weet hij eindelijk waar Abraham die verrekte mosterd nu eigenlijk vandaan haalt, maar morgen nog niet, morgen zit hij nog aan de goede kant van de 50.

Gisteravond de bonte avond gehad en ik was jurylid, zat er al jaren op te azen maar meestal worden de wat ouderen uit de buurt gevraagd zodat die ook aan iets mee kunnen doen en ik weet niet of ik dit als een sein moet zien dat ik nu ook officieel bij de bejaarden hoor maar ik ga er maar van uit dat ik de enige was die zich had opgegeven. Goed het was een hartstikke leuke avond waarvan alles gebeurde. Veel piraten en Mexico, Mexicooooo gezien en gehoord zelfs nog een beetje soft porno maar lachen was het wel. Merel deed weer zeer fanatiek mee voor onze buurtvereniging en daar heeft het niet aan gelegen dat ze laatste zijn geeindigd. Met de presentatie was onze straat eerste dus dat haalt mekaar weer lekker op. Vandaag was 6 kamp en mijn 2 oudste meiden deden mee. Ze hebben echt hun best gedaan met bolletjes slikken, limbo dansen, kokosnoot schieten enz enz. Ik denk dat we gemiddeld gescoord hebben maar daarover kun je alles terugvinden op de site van Tollebeek. Ik ben al lekker verkleurd vanmiddag en foto's volgen nog (moet ik van verschillende mensen nog krijgen, had natuurlijk mijn fototoestel niet bij me)
Eerst even voor alle bezorgde mensen, ik weet niet of het een hersenschudding is, ik heb wel wat hoofdpijn maar niet genoeg om op bed te gaan liggen. Wel bedankt allemaal voor jullie bezorgdheid.

Gisteren is het dorpsfeest van start gegaan met een mega kinderdisco/spelletjesmiddag en volgens dochter 3 is het geweldig geweest (ben er niet bij geweest lag op bed). Vandaag was het de avond van de praalwagens en het vogelschieten. Jongste mocht op de praalwagen zitten en ik moet zeggen het was een kunststukje. Het thema dit jaar is "de caribbean"en onze straat heeft gekozen voor "Piet Piraat". Er was door de feestcommissie gezorgd voor een heerlijke midden-amerikaans bandje met bijpassende danseressen en de sfeer zat er gelijk goed in. Daarna begon het schieten en na 480 keer schieten stond de vogel nog fier op de paal en was het ondertussen donker dus werd er voor het eerst in 45 jaar gestopt en wordt er morgenavond onder de schutters een gekozen uit de hoge hoed en die is dit jaar Koning of Koningin (wordt vervolgd).

Ik ben niet zo heel handig en vergeetachtig bovendien en dat is geen gunstige combinatie bleek gisteren maar weer. Ik zat gistermiddag gezellig met mijn oudste spruit op de bank te keuvelen toen de telefoon ging. Mam, juf Loke voor jou, shit shit shit 10 minuten gesprek helemaal vergeten. Ik gilde in de telefoon "ik kom eraan" en vloog op de allereerste fiets die ik tegenkwam en dat was die van Natas. Nu heeft Natas net een nieuwe fiets en die is hoger van instap dan de mijne en ook kleiner. Ik vloog door het dorp heen, wilde bij school afstappen en bleef met mijn voet haken achter het frame, knalde achterover met mijn hoofd op de stoep. 2 juffen vlogen de school uit om me overeind te helpen en ik kon alleen maar aan mijn hoofd voelen en huilen. Een enorm ei en een kwartiertje later (ben gewoon na het gesprek naar huis gefietst) lag ik op bed met een enorme hoofdpijn. Oudste heeft gekookt en ik heb alleen maar duizelig om me heen gekeken. Nu gaat het een stuk beter en ga ik vanavond gewoon werken maar wat ben ik geschrokken.

De vraag op school was: is dat normaal bij jullie in de familie dat je op je hoofd valt op het schoolplein?

Iedere zondagavond zit mijn eega klaar voor zijn favoriete programma, studio sport! Al sinds we samen zijn kijkt hij hierna en ik laat hem maar en vertrek meestal met een van mijn dochters naar boven om in bed een lekker ander programma te kijken, of lees een boek en hoor in de verte gemopper over het feit dat de gesprekken tussen de wedstrijden veel te lang duren. Het is dus duidelijk voor de oplettende lezer dat ik echt geen snars verstand van voetbal heb en alleen zeer fanatiek het Nederlands elftal volg met de daarbij behorende EK/WK. Maar nu worden er links en recht pools ingevuld en doe ik het best redelijk, veel beter dan mijn lief die er tot nu toe (sorry Ben) geen snars van bakt. En gisteravond op de verjaardag van zwager P. begreep ik dat de meeste van de aanwezige vrouwen het in de respectievelijke pools heel goed doen. Wat ik dus nu nooit meer wil meemaken zijn die zelfingenomen lachjes van de mannen wanneer ik een vraag stel over een bepaalde actie of beslissing van de scheidsrechter. Denk maar aan de pools heren!!!
Zelf heb ik een aantal jaren gevoetbald maar heb niet zo heel veel van de regels opgestoken, stond namelijk meestal met mijn rug naar het veld, want daar waren de jongens :-)


Het is haar op haar sloffen gelukt, mijn nummer 3 heeft 4 x 11 km. gelopen zonder een centje pijn. Iedere avond kwam ze vrolijk thuis en sprong of op de trampoline of vroeg of ze nog even kon spelen met een van de buurtkinderen, dus echt moe was ze niet. Nummer 1 heeft ook gelopen en de laatste avond in clown kostuum en ook zij is altijd even goedgehumeurd thuisgekomen zonder ook maar ergens last van te hebben. Yanouck kwam ook binnen lopen met gips (knap hoor) en collega Remco had zijn eigen kinderen ingeruild voor andere exemplaren maar keek er niet minder vrolijk om. Al met al was het weer groot feest, deze intocht en mijn complimenten voor iedere loper.
De favoriete kleur tijdens het lopen was vandaag oranje, gek he?
Omdat ik de pool in heb gevuld op het werk ben ik fanatieker aan het voetbal kijken dan dat ik normaal gedaan zou hebben en ik vind het genieten. En dan gisteren de 3-0 van onze jongens tegen Italië, de ploeg waar we nooit van zouden winnen, lekker puh.
Maar omdat ik nu naar andere zenders kijk dan normaal en ik de zenders opneem waar ik anders naar kijk heb ik 2x zoveel tijd nodig om alles te zien. En dan heb ik nog een paar heerlijke boeken liggen die ik echt wil lezen (een nieuwe is net bezorgd door een over-vriendelijke postbode) de leesmap is net bezorgd en daar staan ook behoorlijk veel columns in die ik echt moet lezen en dan staan er nog 3 (zeer volle) wasmanden met schone was die weer de kasten in moet. En deze week moet ik van de 7 dagen er 6 werken, dus ik moet keuzes maken en daar ben ik zeer slecht in. Ik ben toe aan vakantie....

Zoals de mensen die mij een beetje kennen weten, ben ik niet de meest geduldige mens ter wereld. Nou als je eenmaal kinderen hebt, kun je dat maar beter loslaten want zo gauw je een kleine hebt uitgeperst begint het wachten. Je wacht tot de volgende voeding gegeven kan/mag worden (en ze willen daar of niet op wachten, of ze zijn niet wakker te krijgen), op het consultatie bureau tot je eindelijk aan de beurt bent (met maar 1 reserve luier en ze poept gelijk de ene die ze om heeft vol, zodat je stiekem bid tot een hogere macht dat ze zich inhoudt tot je thuis bent) Je wacht iedere dag bij school tot je eindelijk het blije toetje ziet dat naar buiten komt rennen, je wacht bij het bedje tot ze eindelijk in slaap vallen en ze willen niet dat je voor die tijd naar beneden gaat omdat ze zeker weet dat er direct monsters tevoorschijn springen als mama weg loopt. En nu zijn ze groot en nu is het wachten op de tijd dat je ze op mag halen van feest, bus of bar. Dat is de reden dat ik om kwart voor 1 nog een blog zit te typen i.p.v. lekker tegen de rug van mijn schat lig te doezelen want er moet er nog eentje opgehaald worden om kwart voor 2, zucht.

De oplettende lezer heeft door dat ik het alleen over "ze" spreek, maar met 3 dochters is dat logisch, toch?
Je bent als moeder nooit zo kwetsbaar als dat er iets met je kinderen is. Mijn oudste lieverd voelt zich al een tijdje niet lekker, maar het is niet helemaal duidelijk waar dat aan ligt en dat is vreselijk. Je piekert er dag en nacht over en je zou het liefst willen dat ze haar opnamen en helemaal binnenste buiten keerden om eens even goed te onderzoeken wat ze nu eigenlijk heeft, maar in plaats daarvan krijg je te horen, piekert ze gewoon niet veel? Het is tenslotte een puber ggrrrr, dokters ik zal ze nooit begrijpen.

NEE, ik heb het zeker niet opgegeven maar ik heb wel even pauze genomen van de weight watchers. Hoewel ik nog zeker geloof ik deze manier van eten en afvallen en hoewel ik de steun heel goed kan gebruiken, merk ik aan mezelf dat het bezig zijn met eten op dit moment meer stress oplevert dan resultaat. De mensen die mij kennen weten dat het al een jaar met ups en downs gaat en dan helaas met meer downs dan ups zodat ik in een jaar tijd weer 35 kilo ben aangekomen. Ik voel me daar natuurlijk absoluut niet lekker bij maar op dit moment zijn andere dingen belangrijker. Zoals dochter 1 die wat rare verschijnselen heeft en daarvoor gisteren voor het eerst van haar leven bloed heeft geprikt. (ze was heel zenuwachtig maar heel dapper). Je maakt je als moeder toch zorgen. En dan beide puberdochters die heel lief zijn maar wel pubers en die alles leuker vinden dan huiswerk maken. En ik ben niet zo'n moeder die denkt dat is hun eigen verantwoording, kan alles moeilijk los laten, dus de ramen rammelen nog wel eens hier. Goed al met al zit ik in een stress volle periode van mijn leven waar ik maar 1 ding wil en dat is rust.
Dat is ook de reden dat ik minder berichten post dan anders!

Donderdagavond, Mama mag ik een ijsje halen bij de Jachthut (plaatselijke snackbar). En omdat je niet altijd nee kan zeggen ging jongste blij op pad met de portemonnee van mama. Hoogst verontwaardigt kwam ze thuis met 3 ijsjes. Mama ze hebben alle ijsjes verduurt ik had gelukkig geld genoeg maar alle ijsjes zijn verduurt. Zaterdag bleef Daniëlle hier eten, mama mogen wij een ijsje halen. En omdat je niet altijd nee kan zeggen gingen jongste en Dani opgewekt op pad met geld in de handen geklemd. Blij kwamen ze thuis, ze hadden in de snackbar de ijsjes weer vermint.

Het is al weer een tijdje geleden (voor mij dan) dus even snel een up-date. Het was natuurlijk heerlijk weer en ik ben veel op de fiets weg geweest en dat heb ik geweten, Bennie moet voorlopig maar even van me afblijven want au au au. Ik ben heerlijk een week vrij geweest en ik heb echt genoten. We hebben pinksteren gehad (ik moest werken) en dat viel samen met moederdag. Merel was zeer teleurgesteld toen ze uit bed kwam met haar cadeautje en er achter kwam dat mama al aan het werk was, maar ze heeft me samen met haar papa opgehaald op de fiets heel gezellig en we hebben de hele weg gezellig geklets en gezongen. thuis gekomen kreeg ik mijn cadeautje een prachtig zelf geborduurd zakje met daaraan een gelukspoppetje waarin ik iets moest stoppen dat geluk bracht. Natuurlijk gelijk mijn steentje erin gestopt en ik mijn tas dus dat heb ik nu altijd bij me. Van mijn grote dochters kreeg ik een MP3 speler, zo'n platte (ze zijn wel een beetje gesponsord door hun vader) en samen met mijn oudste dochter heb ik 's avonds lime wire gedownload en een aantal liedjes op mijn MP3 speler gezet zodat ik nu weer luidkeels meezingend naar mijn werk kan fietsen. We zijn ook nog uit eten geweest met het werk van mijn schat en dat was weer heerlijk. Ben ook nog bij de WW geweest en daar praten we verder niet over :-(. Nu is het alweer lekker weekend en ik ben lekker vrij dus ga weer genieten.... We zouden gaan barbecue-en zondag maar dat gaat waarschijnlijk niet door want het is toch wel erg koud.....

Gisteren was de bruiloft, nee niet die van Frans en Mariska, maar die van ENP en zijn GNP. We zijn met 4 collega's heen gereden, waaronder mijn eigenste zusje en de stemming zat er gelijk goed in. Onderweg zagen we enorme rookontwikkeling achter Marknesse en we wilden eerst nog gaan kijken wat er in de fik stond maar we zijn toch maar gelijk naar E zijn bruiloft gereden. (Weet iemand onderstussen wat er in brand stond??) En daar hebben we geen spijt van gehad want het was geweldig gezellig. We hebben heerlijk tot 11 uur buiten gezeten en daarna nog een uurtje ons in het feestgewoel binnen gestort (sommige letterlijk want die donderden van de kruk) maar al met al heb ik er van genoten. Er trouwen binnenkort nog 2 collega's en ik wens hen net zo'n fijn feest toe als dat het gisteren was.

Voor de vrouwen onders ons, de bruidegom had een donker streeppak aan met een gebroken wit vest met lichte applicatie en bijpassende strop/strik. Het geheel werd gecomplimenteerd met manchetknopen die zijn oma nog aan zijn opa had gegeven bij hun trouwdag. De bruid was gehuld in een haltermodel jurk van wilde zijde, off white, met daaronder een tule rok. Bloemen van hetzelfde materiaal versierden op delicate plaatsen de jurk. Het haar was opgestoken met een bloem. Beiden waren een plaatje.
Mijn schat is een weekje vrij geweest en heeft zich voorgenomen om buiten te schilderen en wat hij zich voorneemt doet hij ook. Na maandagochtend de hele ochtend bezig geweest te zijn met de afschermplank boven de schuur af te krabben (hebben we speciaal een verfafbrander voor gekocht) waren we toch van mening dat er een nieuwe op moest dus al dat werk voor niets geweest. Hij stond iedere morgen vroeg op en werkte door tot 's avonds laat, natuurlijk niet alleen met verven maar ook met nieuwe plantjes in de tuin en in de bakken en met allerlei kleine klusjes. En we krijgen dan altijd ruzie.. omdat hij zo druk is voel ik me schuldig dat ik gewoon lekker zit te lezen in het zonnetje of dat ik een beetje aan het puzzelen ben en verder geen klap uitvoer (nou ja met Merel naar Emmeloord en Urk fietsen) en dan denk ik altijd dat mijn lief denkt,"daar zit ze weer met haar dikke kont, ik werk me hier de pleuris en zij voert geen klap uit" en dan maak ik dus ruzie :-( Maar mijn schat zou mijn schat niet zijn als hij gisteravond me even lekker omhelste en zei dat ik niet voor hem moest denken en dat hij weet dat ik anders ben dan hij en dat hij ervan geniet om bezig te zijn en ik ervan geniet om niets te doen en dat we daarom zo goed bij elkaar passen. Kijk daarom hou ik van die man....
Foto's volgen nog van de opknapbeurt

En dan wordt je kleinste meisje alweer 11 jaar. Het was een heerlijk feestelijke dag waarbij de jarige vollop genoot. Heel veel cadeau's gekregen en geld genoeg voor een eigen tv met ingehouwde dvd speler. De visite kwam de hele dag door maar als je om 7 uur opstaat (natuurlijk was Daniëlle ook te logeren) dan duurt de dag heel lang tot 10 uur. Gelukkig kwam Nance al om 8 uur even feliciteren want ze ging hardlopen met haar vriendinnetje (mijn oudste dochter). Het was een zalig zonnige dag en de visite zat heerlijk op mijn nieuwe setje.

www.krabbelaars.nl
30 april 1985 kregen Bennie en ik verkering (ja lach maar, maar zo heette dat toen nog) We draaiden al een hele tijd om elkaar heen, insiders weten dat B. een vriend van mijn broers was, maar toen Bennie een move maakte met oud en nieuw had ik weer net een ander vriendje. Maar 29 april waren we beiden vrij en zijn we gaan bowlen in Marem. Hartstikke leuk en natuurlijk liet ik Bennie winnen ;-). Dus toen we 's nachts naar buiten gingen zei Bennie "krijgt de winnaar geen zoen"? En dat was het begin van een zeer uitgebreide zoenpartij. Op de terugweg trok Bennie mij tegen zich aan waardoor ik nogal scheef tegen het dashboard aankeek en kotsmisselijk werd maar voor de liefde doe je alles. Opeens vloog Bennie met de auto een parkeerplaats op (pikkedonker) en ik dacht "oh god nee straks moet ik hem van me afslaan in de middle of nowhere en hoe kom ik thuis", maar het bleek dat er een lampje kapot was van de auto en die werd ter plekke gerepareerd. Na nog wat gezoen kwam ik veilig thuis midden in de nacht waar mijn moeder op me zat te wachten zoals altijd, asbak sigaretje en een kop koffie. Het eerste wat ze zei "en en en???" Heb je verkering?? Ik wist het echt niet en dat zei ik dus ook en dat vond mijn moeder echt het stomste dat ik kon zeggen, ik wist toch wel of het verkering was. Enfin de volgende dag samen met vriendin Dino de puzzeltocht gereden en toen we het overvolle café binnenkwamen stapte Bennie zeer vastberanden op me af en zoende me midden in de zaal. Verkering dus.....