Londen
1 jaar geleden
Vanmiddag had ik het er al over maar ik denk dat ik de meest in-consequente moeder ben die er bestaat. Ik heb me volgens mij nog nooit aan een straf gehouden (nu geef ik toe dat aan de oren aan de waslijn hangen ook best moeilijk te doen is) en ik gaf ook wel eens straf voor iets dat de vorige week best mocht, nu maakt dat niets uit want ik hield me toch niet aan de straf maar toch. Ook mochten en mogen de meiden redelijk veel van me en laat ik ze vrij vrij, om dan een dag later de teugels enorm aan te trekken en ze om 9 uur naar bed te sturen. En toch zijn de meiden tot nu toe best te pruimen en ook doen ze geen rare illegale aktiviteiten dus nu de vraag, zijn het gewoon leuke lieve meiden van DNA of is al die blablabla over consequent zijn onzin??
Ik zag haar fietsen in de verte terwijl ik rustig 50 reed in "onze" stad. Kwebbelend tussen 2 vriendinnen in, licht slingerend. Toen ik vlak bij was kreeg ze een lachbui en slingerde ze nog wat meer, ik hield mijn hart even vast maar het ging goed. Ze zag me een zwaaide enthousiast en weer raakte ze bijna haar vriendinnetje deze keer degene links en even dacht ik terug dat ik daar fietste met mijn vriendinnen, ook altijd in het midden en ik kreeg even heimwee en ik dacht "wat lijkt ze op me" mijn dochter 3.
Dat is al lang geleden dat ik een blog heb geschreven en er is best veel gebeurt. Ten eerste moederdag, ik ben weer schandalig verwend door mijn meiden, een beker met een ontroerende tekst dat er iedere dag meer van me gehouden wordt en dat ik echt de beste moeder van de wereld ben, perperdure parfum, een pakket verzorgingsproducten voor de oudere huid en oortjes voor in mijn mp3 speler omdat mijn eigen oortjes zeer deden. Tussendoor is het met sporten nog in mijn rug geschoten, zo erg dat ik er pillen voor slik en een week niet heb kunnen sporten en nu pak ik het voorzichtig weer op. Maar allemachtig wat kan dat pijn doen. Maandag zat ik koffietijd te kijken en zag ik dat je kaarten kon winnen voor de Libelle zomerweek en ik heb gewonnen!! Vandaag geweest met mijn zusje en een lol dat we hebben gehad maar dat is eigenlijk niet eens het belangrijkste (wel super leuk). Het feit dat ik daar vanaf kwart over 9 tot 3 uur 's middags gelopen, gesjouwd en flink doorgestapt heb zonder pijn of moe worden is heel bijzonder en ben ik super blij mee.
Vandaag wordt mijn kleine grote meisje 14 jaar, samen zijn we vanmorgen in opperbeste stemming boodschappen wezen doen en dat is heel bijzonder want alle dames in dit huis houden van uitslapen, heel lang uitslapen. Eerst hebben we glazen gescoord want anders zouden we de visite moeten vragen te delen en dat wil niet iedereen. Daarna al het spul dat in de glazen moet en de eterij eromheen gekocht. Onderweg hebben we herinneringen opgehaald, van mij dan want zij kan zich van de zwangerschap en bevalling heel weinig herinneren maar ze wil het graag horen. Om kwart over 5 vanmiddag wordt ze officieel 14 wat gaat de tijd toch snel.
Gisteravond we maken ons gereed om naar bed te gaan, twijfelend vraagt mijn schat "het raam mag toch wel dicht". Even inside info, we hebben het raam noooit dicht zelfs in de winter niet. Op mijn enigszind knorrige vraag waarom het raam dicht moet zegt hij "we hebben nog maar 1 dekbed op bed dat is toch veel te koud.
Het is een feit, het is Lente. Na een behoorlijk pittige bokstraining waarin ik echt heb geprobeerd een bril van een hoofd te slaan, heb ik mijn allereerste dutje in de zon gedaan. En dan is het echt, als ik al lezend in het zonnetje in slaap val dan is het Lente en ruiken we aan de zomer. Gisteren las ik in de krant dat er een weerstation dacht dat het tot half juli zeker dit weer blijft en er geen regen van betekenis gaat vallen. Oke een buitje ben ik niet tegen, die hebben we nodig maar stel je voor dat het dit weer de komende maanden blijft mmm dat is toch heerlijk. Het zal wel weer niet doorgaan maar toch dromen mag toch....
Heb ik in mijn laatste blog nog enthousiast verteld over onze Milou, vanmiddag werd ik gebeld door dochter 1, volkomen overstuur. Milou is onder de auto gekomen en daarbij overleden. We zijn allemaal heel verdrietig en zullen haar ontzettend missen. Ze was zo grappig en maakte ons zo aan het lachen.
Het is officieel, onze Milou is gek, stapelgek. Al eens een kat meegemaakt die het liefst mee de douche in gaat? Oke het water is niet alles maar dat tolereert ze, ze is namelijk gek op lekkere luchtjes. Zelf ruikt ze ook altijd heel lekker en we weten niet hoe dat komt, volgens mij heeft ze een geheime parfum verzameling. Deze week is onze Milou een je weet wel poes geworden en we moesten er rekening mee houden dat ze een aantal dagen last kon hebben van de narcose, zo niet onze Milou, nee hoor een paar uur later dendert ze alweer door het huis alsof ze niet is weggeweest en de volgende morgen sprong ze alweer even enthousiast in de eerste armen die op waren. Ook kwettert ze alweer lustig naar alle vogels die ze oh zo graag achterna zou zitten. En dan de stofzuiger daar is ze natuurlijk bang voor maar ze is ook zo vreselijk nieuwsgierig dus dus als we stofzuigen dan springt ze ervoor er overheen en eronderdoor en drukt ze af en toe haar neus tegen de zuigmond. Ja het is officieel.......
We hebben een vlieg in huis, helemaal niet erg kunnen we best aan. Even een klapper pakken en plats weg. Maar onze Milou wordt helemaal gek ze draaft door de kamer, over banken, tafels, laptops achter het vliegje aan. Ik heb al wat krabsporen op mijn rug waar ze zich heeft afgezet. Vorig jaar hadden we in dit dorp een plaag, iedere dag sloegen we tientallen vliegen naar de andere wereld. Dat wordt wat, die arme kat. Weet iemand een goede kattenfluisteraar? Of natuurlijk een afdoende manier om die rotbeesten buiten de deur te houden?
Van een collega kreeg ik vorige week een kaartje waarvan ze vond dat het bij me paste.
"Tegen jezelf kunnen zeggen dat je oke bent, is het grootste cadeau dat je jezelf kunt geven".
Wat een waardevolle tekst die eigenlijk voor iedereen geldt maar ik op dit moment heel goed kan gebruiken. Bedankt lieve A.
"Tegen jezelf kunnen zeggen dat je oke bent, is het grootste cadeau dat je jezelf kunt geven".
Wat een waardevolle tekst die eigenlijk voor iedereen geldt maar ik op dit moment heel goed kan gebruiken. Bedankt lieve A.
Er gebeurt zo veel en er gebeurt niets. Vanmorgen met een toch wel good looking man door het park gesjouwd, wie had dat gedacht een aantal weken geleden. Verder slaap ik veel, nou ja ik lig veel in bed, heb nog steeds spierpijn en breng nog steeds veel uur in de sportschool door (aaah dat verklaart de spierpijn). Verder wordt onze kleine poes al heel groot en zit 14 uur per dag met zijn neusje tegen het raam gedrukt likkerbaarden over al die lekkere vogeltjes. 's Morgens klimt ze in de broekspijpen van de eerste die beneden komt om eens even lekker lang geaaid te worden en dan mekkert ze enorm om eten en dan wordt ze melancholiek en kijkt uit het raam. Met nummer 1,2,3 gaat het goed ze zijn druk met werk en school en zijn erg lief voor hun toch soms wel erg klagende moeder. Mijn schat is nog steeds een schat en verwent me schromelijk. Zo staat het hier op dit moment voor, we zijn verlangend naar mooi weer en ik hoop dat er dan weer meer te melden valt.
Deze week 5 dagen werken, ja je moet er wat voor over hebben om je zusje een mooie vakantie te gunnen. Verder weer een week als alle andere vrees ik, maak niet veel mee. Druk druk druk met van alles waar, zoals je weet, niet over mag praten. Verder moest ik even vermelden dat dochter 2 lief is, geen idee waarom maar ik ben een lieve moeder en ik doe wat ze vragen ;-)Hoop binnenkort toch weer wat meer te melden te hebben.
Nee daar doen we niet aan, commerciële onzin, flauwekul, ik geef je liever een keer bloemen op een andere dag gewoon omdat ik het zelf heb bedacht. Mijn "maar dan krijg ik het ook niet" klonk enigszins zwakjes. Lig ik na (weer) een zware training even op de bank, krijg ik toch een prachtige bos bloemen onder mijn neus gedrukt met een kaartje waarop staat TI AMO. En om de verrassing compleet te maken krijg ik van dochter 1 een doosje in de vorm van een hart waaruit een hartje omhoog springt die met een kus geluid zegt I LOVE YOU. Hoe geliefd kan een mens zich voelen??
Ook onze afwasmachine gaf er de brui aan. Op zondagavond dacht ze je doet het zelf maar. Ze (is een afwasmachine eigenlijk een meisje?)weet niet wat ze ons hiermee aandoet. Ze zeggen weleens niets is zeker in het leven,nou bij ons is/was een ding zeker en dat is dat we ruzie krijgen tijdens de afwas. Ik heb een enorme hekel aan afwassen en al die haat komt er op een gegeven moment uit. Wat mijn schat ook doet, ruzie wordt het dus de afwasser is bij ons een enorme vredesstichter. Nooit zo harmonies geleefd als de laatste 22 jaar en nu dit......
De hele week heb ik de afwas kunnen vermijden en nu is de monteur net gearriveerd dus wie weet blijft het wel goed tussen ons maar dan moet dit niet weer gebeuren.
De hele week heb ik de afwas kunnen vermijden en nu is de monteur net gearriveerd dus wie weet blijft het wel goed tussen ons maar dan moet dit niet weer gebeuren.
Als je over het belangrijkst dat in je leven gebeurt niets mag schrijven wat vertel je dan nog? Nou dat het {weer} goed gaat. Dat je nog steeds in pyjama loopt terwijl het al bijna 2 uur is op zondagmiddag. Dat je dochter 3 al 3 spelletjes triominos gewonnen heeft. Dat dochter 1 blij is met haar nieuwe kamer en dochter 2 met haar nieuwe baan. Dat je een razend spannend boek aan het lezen bent. Dat je nog een spijkerbroek moet korter maken en dat je alle smoezen aangrijpt om het maar niet te hoeven doen of nog 3 wasmanden schone was moet wegwerken? Tja niets dus, misschien volgende week. Toedeloe
Vandaag alweer 16 jaar geleden dat mijn moeder is overleden en toch voelt het als de dag van gisteren.
Ze wordt nog steeds gemist.
Ze wordt nog steeds gemist.
En dan stapt Wendy van Dijk op je werk naar binnen en verteld dat ik er toch bij ben. Nu gaat het echt beginnen, een jaar lang...
Ze ging nog even mee naar huis om kennis te maken met de rest van de familie.
Een hele draaidag achter de rug en het resultaat is te zien eind dit jaar.
Verder mag ik er niets meer over zeggen en kan ik alleen maar zeggen kijk allemaal in december.
Bedenk ik me toch dat ik dus niet eens een foto heb van Wendy en moi, dus deze maar als bewijs.
En weer is er een dochter naar een gala geweest, maanden zijn we er mee bezig geweest. Jurk bestellen in Duitsland, onderrok bestellen in Duitsland, nagel afspraak, kapper bespreken. Maar het was de moeite waar. Wat een prachtig plaatje is het geworden. Ze is niet voor niets genomineerd tot queen van het bal. Helaas viel dit evenement gelijk met onze avond bellen voor het goede doel en heeft dochter 1 geen foto's gemaakt. Gelukkig kwam zustertjen me redden en heeft nog wat plaatjes geschoten. Ook hebben we nog een foto van de chez site en de zuyderzee site geplukt om toch een impressie te kunnen geven. 
Ons gezin wordt al een tijdje aangevallen, natuurlijk kun je in zo'n situatie een ander de schuld geven maar dat doe ik niet, het ligt ook aan ons.Moeten we maar niet met onze voeten bewegen, met onze handen tikken of door de kamer lopen. Logisch dat je dan aangevallen wordt door een 8 ons wegend bolletje wol.
Abonneren op:
Posts (Atom)
