Londen
1 jaar geleden
Het is tenslotte een wereldreis http://kimberleyensusanne.waarbenjij.nu
Na Milou zeiden we nooit meer maar het trekt toch, een poes in huis en daarom is gisteren Miep in ons huis komen wonen. Ze is zo vrij als wat, knuffelt nu al graag en heeft al ondekt dat je heerlijk op iemand kan liggen slapen. Dus hierbij.....Miep
Het is nogal stil tegenwoordig in blogland, iedereen is een beetje moe denk ik, toe aan vakantie. Zelf ben ik natuurlijk net een weekje in Frankrijk geweest maar niet echt voor vakantie. Ik zou zeggen blijf kijken voor meer info. Niet dat er niets gebeurt, er gebeurt zat. Volgende week krijgen we ons nieuwe poesje Miep, tenminste als Miep goed eet en drinkt de baasjes die ze nu heeft zijn zeer zorgzaam wat natuurlijk alleen maar mooi is. Ik heb over een week weer een spannend moment, ik zou zeggen blijf kijken het wordt allemaal gefilmt en over een aantal weken gaan we richting Gardameer, heerlijk uitrusten en hopelijk een beetje verkleuren. Ook daar zal er aan beweging gedaan moeten worden en zal het niet een vreetfestijn worden maar alleen al dat je niets aan je hoofd hebt, heerlijk.... Oh en vergeet ik helemaal het allerbelangrijkste nieuws, dochter 2 heeft haar rijbewijs, een hele opluchting en natuurlijk super handig. Alle dochters hebben nu al vakantie en dat is ook wel lekker relaxed, nou ja nr. 1 moet nog 2 weken stage lopen maar dat is nu ook vooral feestelijk, ja we gaan naar de vakantie toe en ik heb er zin in. Prettige vakantie allemaal!!!
De woensdag voor pinksteren begon het, kiespijn!! Maar natuurlijk niet naar de tandarts gaan want het gaat misschien wel over :-(. Nou dat heb ik geweten tijdens de Pinksteren niet meer slapen van de pijn en daarom 2e Pinksterdag toch maar naar een vervanger. Die boorde de vulling open en spoelde de boel schoon, noodvulling erin klaar. De opluchting was groot totdat de verdoving eruit ging. Jankend zat ik op de bank te vloeken, heeft die PIEP de verkeerde kies behandeld. Hyves is dan toch wel een topmedium want een dorpsgenoot kwam een pijnstiller brengen omdat ze had gelezen dat ik zo'n pijn had (dank je Gre). De volgende dag naar mijn eigen tandarts, start de auto niet en moest ik op de fiets met mijn zere bekkie. De tandarts heeft de boel tot in de punt van de wortel opengeboord en schoongespoeld, noodvulling erin klaar. De opluchting was wederom groot en dit duurde wederom tot de verdoving eruit ging, man wat heb ik een pijn gehad en dit heeft echt 5 dagen geduurd. Op de terugweg vloog een brommer op mij af en ik kon kiezen, knallen of springen. Ik koos voor het laatste en knap deed mijn knie, overstrekt dus nu kreupel ik nog een beetje in de rondte. Tussendoor slaagt mijn dochter 2 ook nog even voor de Havo met een prachtige cijferlijst en hebben we 's avonds nog gezellig geborreld tot heel laat. Nu nog een paar dagen en dan ga ik naar Frankrijk om daar te sporten met al mijn mede kandidaten. Om te zeggen JOEPIE, nee ik heb nogal last van heimwee maar ik ga er vol voor en wie weet hoe sterk ik ben geworden en eruit kom. Tot gauw allemaal.
De vervanger had wel de goede kies behandeld, ik wil geen rare praatjes de wereld in helpen!!
De vervanger had wel de goede kies behandeld, ik wil geen rare praatjes de wereld in helpen!!
Iedere morgen zie ik ze zitten als ik naar mijn werk rijd op een tijdstip waarop ik nog best een uurtje wil slapen en ik weet ze zitten daar al uren want iemand heeft ze verteld dat ze dan beter bijten. Starend naar een dobber soms onder een grote paraplu soms met een lezende vrouw naast zich maar altijd kijkend naar dat drijvende dingetje en iedere dag vraag ik me dan af, waar denken ze nu aan? Denken ze aan hun (gelukkige) huwelijk? Aan hun (goed presterende) kinderen?? Aan hun (rotzak van een) baas?? Aan die promotie/degradatie die er zit aan te komen?? Of zitten ze alleen maar te hopen dat er iets bijt, wat dan ook?? Ja met zulke levensvragen hou ik me 's morgens bezig en ik wil er nu wel eens antwoord op, dus is er een visser die me dit kan vertellen?
Soms denk ik waar doe ik dit allemaal voor, soms heb ik gewoon geen zin meer, soms ben ik zo moe. Maar dan loop ik een hele middag op de LZB of winkel ik een dag met de meiden zonder pijn of sta 50 minuten op de crosstrainer drijfnat van het zweet maar niet volkomen uitgeput en dan weet ik het weer, daar doe ik het voor!!!
Oke nooit dol geweest op dat geslenter langs winkels en dat wachten als er iemand in de paskamer bezig is (hoezo paskamer ik weet zeker dat ze er al jaren zijn, oke flauw) Maar ik doe dochter 3 er geen groter plezier mee en na jaren niet zo lang te hebben kunnen lopen hoorde ik mezelf haar deze week beloven dat we vrijdag zouden gaan shoppen. Dochter 2 had ook wel zin om mee te gaan en zo trokken we vanmorgen met goede zin richting Almere. En het was best leuk, het sjouwen ging me goed af en de meiden slaagden wonderwel in iedere winkel. Zelf nog wat nieuwe sportkleding gescoord (heb ik tegenwoordig meer aan dan gewone kleren) en een zomers setje voor in Frankrijk. En alles in een maat waar ik blij verrast van ben. Ja het gaat goed met me!!
Vanmiddag had ik het er al over maar ik denk dat ik de meest in-consequente moeder ben die er bestaat. Ik heb me volgens mij nog nooit aan een straf gehouden (nu geef ik toe dat aan de oren aan de waslijn hangen ook best moeilijk te doen is) en ik gaf ook wel eens straf voor iets dat de vorige week best mocht, nu maakt dat niets uit want ik hield me toch niet aan de straf maar toch. Ook mochten en mogen de meiden redelijk veel van me en laat ik ze vrij vrij, om dan een dag later de teugels enorm aan te trekken en ze om 9 uur naar bed te sturen. En toch zijn de meiden tot nu toe best te pruimen en ook doen ze geen rare illegale aktiviteiten dus nu de vraag, zijn het gewoon leuke lieve meiden van DNA of is al die blablabla over consequent zijn onzin??
Ik zag haar fietsen in de verte terwijl ik rustig 50 reed in "onze" stad. Kwebbelend tussen 2 vriendinnen in, licht slingerend. Toen ik vlak bij was kreeg ze een lachbui en slingerde ze nog wat meer, ik hield mijn hart even vast maar het ging goed. Ze zag me een zwaaide enthousiast en weer raakte ze bijna haar vriendinnetje deze keer degene links en even dacht ik terug dat ik daar fietste met mijn vriendinnen, ook altijd in het midden en ik kreeg even heimwee en ik dacht "wat lijkt ze op me" mijn dochter 3.
Dat is al lang geleden dat ik een blog heb geschreven en er is best veel gebeurt. Ten eerste moederdag, ik ben weer schandalig verwend door mijn meiden, een beker met een ontroerende tekst dat er iedere dag meer van me gehouden wordt en dat ik echt de beste moeder van de wereld ben, perperdure parfum, een pakket verzorgingsproducten voor de oudere huid en oortjes voor in mijn mp3 speler omdat mijn eigen oortjes zeer deden. Tussendoor is het met sporten nog in mijn rug geschoten, zo erg dat ik er pillen voor slik en een week niet heb kunnen sporten en nu pak ik het voorzichtig weer op. Maar allemachtig wat kan dat pijn doen. Maandag zat ik koffietijd te kijken en zag ik dat je kaarten kon winnen voor de Libelle zomerweek en ik heb gewonnen!! Vandaag geweest met mijn zusje en een lol dat we hebben gehad maar dat is eigenlijk niet eens het belangrijkste (wel super leuk). Het feit dat ik daar vanaf kwart over 9 tot 3 uur 's middags gelopen, gesjouwd en flink doorgestapt heb zonder pijn of moe worden is heel bijzonder en ben ik super blij mee.
Vandaag wordt mijn kleine grote meisje 14 jaar, samen zijn we vanmorgen in opperbeste stemming boodschappen wezen doen en dat is heel bijzonder want alle dames in dit huis houden van uitslapen, heel lang uitslapen. Eerst hebben we glazen gescoord want anders zouden we de visite moeten vragen te delen en dat wil niet iedereen. Daarna al het spul dat in de glazen moet en de eterij eromheen gekocht. Onderweg hebben we herinneringen opgehaald, van mij dan want zij kan zich van de zwangerschap en bevalling heel weinig herinneren maar ze wil het graag horen. Om kwart over 5 vanmiddag wordt ze officieel 14 wat gaat de tijd toch snel.
Gisteravond we maken ons gereed om naar bed te gaan, twijfelend vraagt mijn schat "het raam mag toch wel dicht". Even inside info, we hebben het raam noooit dicht zelfs in de winter niet. Op mijn enigszind knorrige vraag waarom het raam dicht moet zegt hij "we hebben nog maar 1 dekbed op bed dat is toch veel te koud.
Het is een feit, het is Lente. Na een behoorlijk pittige bokstraining waarin ik echt heb geprobeerd een bril van een hoofd te slaan, heb ik mijn allereerste dutje in de zon gedaan. En dan is het echt, als ik al lezend in het zonnetje in slaap val dan is het Lente en ruiken we aan de zomer. Gisteren las ik in de krant dat er een weerstation dacht dat het tot half juli zeker dit weer blijft en er geen regen van betekenis gaat vallen. Oke een buitje ben ik niet tegen, die hebben we nodig maar stel je voor dat het dit weer de komende maanden blijft mmm dat is toch heerlijk. Het zal wel weer niet doorgaan maar toch dromen mag toch....
Heb ik in mijn laatste blog nog enthousiast verteld over onze Milou, vanmiddag werd ik gebeld door dochter 1, volkomen overstuur. Milou is onder de auto gekomen en daarbij overleden. We zijn allemaal heel verdrietig en zullen haar ontzettend missen. Ze was zo grappig en maakte ons zo aan het lachen.
Het is officieel, onze Milou is gek, stapelgek. Al eens een kat meegemaakt die het liefst mee de douche in gaat? Oke het water is niet alles maar dat tolereert ze, ze is namelijk gek op lekkere luchtjes. Zelf ruikt ze ook altijd heel lekker en we weten niet hoe dat komt, volgens mij heeft ze een geheime parfum verzameling. Deze week is onze Milou een je weet wel poes geworden en we moesten er rekening mee houden dat ze een aantal dagen last kon hebben van de narcose, zo niet onze Milou, nee hoor een paar uur later dendert ze alweer door het huis alsof ze niet is weggeweest en de volgende morgen sprong ze alweer even enthousiast in de eerste armen die op waren. Ook kwettert ze alweer lustig naar alle vogels die ze oh zo graag achterna zou zitten. En dan de stofzuiger daar is ze natuurlijk bang voor maar ze is ook zo vreselijk nieuwsgierig dus dus als we stofzuigen dan springt ze ervoor er overheen en eronderdoor en drukt ze af en toe haar neus tegen de zuigmond. Ja het is officieel.......
We hebben een vlieg in huis, helemaal niet erg kunnen we best aan. Even een klapper pakken en plats weg. Maar onze Milou wordt helemaal gek ze draaft door de kamer, over banken, tafels, laptops achter het vliegje aan. Ik heb al wat krabsporen op mijn rug waar ze zich heeft afgezet. Vorig jaar hadden we in dit dorp een plaag, iedere dag sloegen we tientallen vliegen naar de andere wereld. Dat wordt wat, die arme kat. Weet iemand een goede kattenfluisteraar? Of natuurlijk een afdoende manier om die rotbeesten buiten de deur te houden?
Van een collega kreeg ik vorige week een kaartje waarvan ze vond dat het bij me paste.
"Tegen jezelf kunnen zeggen dat je oke bent, is het grootste cadeau dat je jezelf kunt geven".
Wat een waardevolle tekst die eigenlijk voor iedereen geldt maar ik op dit moment heel goed kan gebruiken. Bedankt lieve A.
"Tegen jezelf kunnen zeggen dat je oke bent, is het grootste cadeau dat je jezelf kunt geven".
Wat een waardevolle tekst die eigenlijk voor iedereen geldt maar ik op dit moment heel goed kan gebruiken. Bedankt lieve A.
Abonneren op:
Posts (Atom)
