Update

Na al die ontzettend lieve reacties toen ik vertelde dat het niet zo goed ging wil ik toch even vertellen dat het een stuk beter gaat. Ik heb deze week maar 1 instort moment gehad. Dan kom je thuis, drukte, rotzooi en dan kun je dat na een zware training net even niet hebben en eet je gewoon 5 boterhammen voor het avondeten. Maar verder is het een goede week geweest met lekker bewegen en goed eten. Nu kijk ik gewoon per dag, iedere dag dat het goed gaat is er 1 en als het dan toch een beetje verkeerd gaat dan stap ik daar snel overheen. En dan niet denken nu is het toch al verpest dus kan ik wel verder eten. Nee, ik denk nu, oke het is fout gegaan maar we gaan nu weer verder. Natuurlijk is de steun van Bennie onontbeerlijk en ben ik heel blij met al jullie steun. En dan natuurlijk Igor, ik zeg het wel vaker hij is de beste trainer die ik me had kunnen wensen, wat een rust wat een vertrouwen. Zo'n trainer gun je iedereen! Goed volgende week ga ik weer op de weegschaal en dan hoop ik dat mijn spieren weer gegroeid zijn, mijn kilo's naar beneden en mijn vetpercentage omlaag. Duim voor me!

Feest

Wendy 41 en wij worden uitgenodigd, hoe ontzettend vet is dat (leuke woordspelling :-) ). Wie komen we bij de deur tegen, Nick en Simon en Thijs Römer. Ik had het idee van Remco schaamteloos gejat en kwam met een onder koffer. Gordon (jaja) vond dat hilarisch en was dus foto's van me aan het nemen. Over de omgekeerde wereld gesproken. Winston, Renate, Vivian ze waren er. En Renée Soutendijk wat een ontzettende lieve vrouw is dat en heel petit, heel klein. Nu hebben ze allemaal figuurtjes om van te dromen en je weet het de meeste dromen zijn bedrog dus daar begin ik maar niet aan. Maar wat was het leuk, Wendy was super verrast en vond het oprecht leuk dat we er waren. En heerlijk gedanst voor het eerst in jaren en ik was vergeten hoe heerlijk ik dat vind. Maar ik was ook vergeten hoe je moet dansen en ik had echt het gevoel dat ik aan het stuntelen was. Geeft niets leer ik wel weer, ik ga nu voortaan naar alle feesten waar gedanst wordt en oefen ik tot ik zere voeten heb. En zo maak je wat mee, ik heb veel te danken aan Obese en dit feestje was er weer een van.

Strijd

De meeste mensen die dit blog lezen zullen mijn strijd wel gevolgd hebben via het programma Obese of in levende lijve. En een strijd was het en is het eigenlijk nog steeds. Op dit moment is mijn haat/liefde verhouding met eten haat. Ik heb het hartstikke moeilijk, loop de hele dag te zoeken naar eten en dan het liefst zo mager mogelijk maar vooral veel. Ik gebruik nog steeds geen suiker en dat is wel een geluk voor nu maar oh oh wat heb ik het zwaar. Ik merk echt dat ik er nog lang niet ben, dat ik mezelf nog helemaal niet onder controle heb en dat ik nog steeds emoties wil wegvreten. Ik probeer er niet teveel aandacht aan te besteden en het maar over me heen te laten komen maar het is lastig. Gelukkig krijg ik veel steun maar het gekke is dat als je in een dal zakt je juist geen steun vraagt. Je zegt als het prima gaat dat je het zult doen maar het is net of je je schaamt als het daadwerkelijk mis gaat. Ik probeer het nu per dag te zien en iedere dag opnieuw te beginnen maar voorlopig strijd ik machteloos door.

Week voorbij

Echt een week vrij is zo voorbij vooral als je schat ook een aantal dagen vrij is. En wat doe je dan in zo'n week? Nou vooral leuke dingen. Met vrienden naar Ikea bijvoorbeeld voor een rood dekbedhoes en een pan?! en daarna heerlijk eten. Met je jongste dochter winkelen en heel veel kleren kopen alleen voor haar. Uitslapen, een geweldig recept uitproberen van fijne cake en er zelf niets van eten. Een enorme lading kniepertjes bakken en er weer niets van eten. Schuimpjes met chocola maken en er..... precies (ik herken een thema). Alle was er eens lekker doorheen gedraait. Natuurlijk gesport, gelezen en tv gekeken. Al met al is het een heerlijk ontspannen week geweest. Maar toch heb ik lang niet alle plannen tot uitvoer gebracht. Waar ben ik niet aan toe gekomen deze week: ramen lappen, slaapkamer doen, douche uitsoppen, diepvries schoonmaken enz enz en ook hierin herken ik een thema :-). En dan volgende week, natuurlijk weer gewoon werken, maar ook IGOFIT openen. Ik vind het een enorme eer. Het is zo prachtig geworden het verdient een passende speech en die moet dus nog even gemaakt worden....

Storm

http://www.telegraaf.nl/binnenland/11230802/__Nu_al_veel_stormschade__.html staat vandaag in de krant, nou wij hebben het ook geweten, de halve schutting ligt om. Dus nu moet er iets nieuws komen wat ook nog een beetje betaalbaar is. De tv doet er nu een half uur over om aan te gaan dus die houdt er binnenkort ook mee op en zo is het nieuwe jaar goed begonnen.

2012

Eigen kleedkamer bij Life 4 you, hoe stoer is dat??

Oorkonde gekregen op de nieuwjaarsreceptie.

En daar is hij dan, week 1 van 2012. Na een van de meest enerverende jaren die ik heb meegemaakt, verwelkom ik het nieuwe jaar met open armen. We gaan nu weer gewoon doen, wel lekker doorgaan met waar ik mee bezig ben maar dan zonder camera. Alhoewel.....
1 januari zaten we alweer bij Life 4 you te vertellen hoe het nu ging. Vanavond naar de nieuwjaarsreceptie in Tollebeek zit je in een keer op de stoel omdat je Tollebeek op de kaart hebt gezet en mag je het nieuwe logo onthullen voor het aankomend dorpsfeest. Tja gewoon is het dus nog niet. En dan 14 januari het openen van IGOFIT de lifestijl studio van Igor, waar iedereen 1 op 1 kan trainen met de beste trainer van Nederland. En niet alleen om af te vallen maar ook om doelen te bereiken die je altijd al wilde. (nee het is geen reclame tijd) Maar goed ik mag deze studio dus openen en daar ben ik ontzettend trots op en wat nog leuker is, al mijn Obese vrienden komen ook!!! Ik ga binnenkort nog wel een keer terug mijmeren of 2011 maar nu eerst ademhalen en alles lekker weer gewoon. Allemaak een heel gelukkig nieuwjaar!!

Geluksmoment

Gisteren op het werk kregen we het op een gegeven moment over geluksmomenten. Wanneer heb je voor het laatst een geluksmoment ervaren. Het werd een mooi gesprek. Geluksmomenten die heb ik de laatste tijd toch regelmatig. Alle energie die ik gekregen heb levert enorm veel geluksmomenten op. Eigenlijk beleef ik iedere dag wel ergens een geluksmoment. Maar volgens mij kun je die alleen beleven als je ook dieptepunten hebt meegemaakt. En ook die heb ik gehad dit jaar. Maar samen met mijn gezin, vrienden, familie, collega's maar vooral natuurlijk Igor zijn die overwonnen en daarom ben ik nu waar ik nu ben. Is nu het hele leven een geluksmoment? Nee natuurlijk niet.De laatste weken ben ik weer enorm aan het strijden met mijn eetverslaving, de eerste kerstdag heb ik redelijk overleefd wel iets teveel gegeten maar het zijn niet die schranspartijen van vroeger geworden. Nu heb ik er nog 1 te gaan en dan ga ik morgen naar Igor om de schade te bekijken en het plan van aanpak te maken.

Ik heb altijd een hekel gehad aan januari, die lange saaie maand, maar nu verheug ik me erop. Weer even de puntjes op de i zetten, weer even keihard werken. Maar toch is het wel goed dat dit nu zo gaat, het leert me dat ik er (nog) niet ben, dat ik altijd alert zal moeten zijn en dat ik Igor nog heel hard nodig heb. Maar dat besef over mezelf levert toch ook weer een geluksmoment op.

Ik wens iedereen in 2012 enorm veel geluksmomenten toe.

25 jaar

Deze week lagen mijn lief en ik nog even te kletsen toen we erachter kwamen dat het precies 25 jaar geleden is dat we zijn gaan samenwonen. En wat hebben we veel meegemaakt in die 25 jaar. We hebben 3 prachtige meiden gekregen. We hebben onze ouders verloren en vrienden gemaakt. We zijn ouder geworden maar wijzer weten we nog niet zeker. Maar we zijn nog steeds even blij met elkaar als toen en dat gevoel wordt alleen maar meer. En dan over mezelf, in die 25 jaar heb ik alle gewichten gehad tussen de 72 en 175 kilo. Ben ik 2x overspannen geweest en heb mezelf er weer uitgeknokt. Ben ik 11 jaar thuismoeder geweest en 10 jaar werkende moeder. Ben heel gelukkig geweest en ook wel eens een beetje ongelukkig. Heb ontzettende lol gehad en ook diep verdriet maar al met al had ik niets willen missen, geen seconde. Ik hoop dat ik nog 25 jaar mag beleven die net zo fijn waren als de afgelopen jaren. Daar drink ik op..Proost....(cola light)

Tijd

Wat is dat toch met tijd, het vliegt voorbij naarmate je ouder wordt, behalve als je op de bus wacht maar dat is wat anders.
Ik heb 1000 plannen maar op de een of andere manier is de tijd voorbij voor ik het allemaal uitgevoerd heb. Ik denk iedere (vrije) dag "vandaag ga ik" en dan bedenk ik van alles. 's Avonds bedenk ik dan wat ik hiervan allemaal gedaan heb en als ik de helft heb gedaan is het veel. Hoe dat nu komt, werkelijk ik heb geen idee maar vervelend is het wel. Weet je wanneer je merkt of je te weinig tijd met je lief doorbrengt? Als je 's morgens om 6 uur al begint te kletsen omdat je nog zoveel te vertellen hebt en je bent eigenlijk een uitslaper. Voor het eerst van mijn leven verheug ik me op een lange saaie januari maand met heeeel veel tijd dan kan ik eindelijk eens............

Wat een week

Net als bij Blondie was week 47 niet echt een topweek. Ben ik over het algemeen een redelijk vrolijk optimistisch mens (ok je moet me niet uit mijn vertrouwde omgeving halen dan wordt ik wat knorrig maar normaal....) deze week was echt een bud week. Het begon ermee dat dochter 2 een ongelukje kreeg met onze auto wat verrassend veel schade opleverde, daarna is door een ongelukje mijn e-reader aan gort gelopen en kreeg ik oorontsteking aan beide oren. Knallende koppijn is het resultaat. En ondertussen was het natuurlijk verschrikkelijk druk op het werk en heb ik 6 dagen achter elkaar gewerkt. Als (zuur) kersje op de taart is dochter 2 ook nog eens uit huis getrokken. Al met al een week die ik graag wil vergeten en het staartje ervan ook want ik zit dus nog steeds met 2 zeer pijnlijke verstopte oren, voordeel is dat de helft van wat er gezegd wordt helemaal langs me heen gaat dus dat scheelt gezeur ;-). Op naar week 49, dat wordt mijn week let maar op!!

Uit huis

Vertelde vorige week dochter 2 dat ze een kamer heeft gevonden en uit huis gaat, deze week dacht dochter 1 dat het wel leuk was om te vertellen dat ze gaat hospiteren (jazeker dat betekend dus gewoon een kamer bekijken, ik leer zoveel). Nu heb ik nooit gedacht dat het mij zou overkomen maar ik heb een beetje last van lege nest syndroom kriebels. Soms moet ik zelfs een beetje huilen, ik blijf een jankert.

Gelukkig waren er ook leuke dingen deze week, zo ben ik samen met mijn zusje naar de Margriet winterfair geweest en dat was echt hartstikke leuk. Ik werd om de haverklap herkend en soms wisten mensen niet precies waarvan dus de hele dag liep ik te hoiien en de hallooen. Hartstikke gezellig. De mensen die me wel herkenden van Obese hadden honderden vragen maar stelden er gelukkig niet zoveel :-). Ik heb nog 2 gesigneerde boeken gescoord van Yvonne Kroonenberg en van Annemarie van Gaal het zal nu echt goedkomen met mijn financiën.

Met eten vind ik het altijd wel lastig op dit soort dagen maar goed je bent een dagje uit. Nu ga ik me geestelijk voorbereiden op 2 dochters minder in huis, raar idee.

Enerverend

Net de laatste opnames achter de rug van de allerlaatste Obese uitzending van dit jaar. Wat een jaar is dit geweest met ontzettende mooie hoogtepunten en diepe diepe dalen. Tranen hebben zich afgewisseld met enorme lachbuien, woedeaanvallen met euforie om dan uiteindelijk ruim 64 kilo te zijn afgevallen in 10 maanden. Ik ben er super blij mee, het is misschien niet zoveel als er gehoopt is, door mij, maar het is toch best heel veel en wat ben ik een stuk gezonder geworden.

Nu komt een nog veel grotere uitdaging, nu moet er nog meer af en moet het eraf blijven en ik weet uit ervaring dat dit niet meevalt. Het gevaar van terugval is altijd aanwezig en ik ben er dan ook doodsbenauwd voor, mij zul je niet horen zeggen dat overkomt me niet. En toch denk ik dat het nu anders gaat, ik wil zo graag dit gevoel vasthouden. Mijn volgende streven is beneden de 100 kilo komen en dan rustig doorgaan tot ik mijn BMI op 25 of lager heb. Ik geef mezelf daar tot volgend jaar kerst voor. Nu eerst maar eens lekker door blijven sporten en gezond eten en dan moet het toch goed komen.

Al moet ik wel heel eerlijk vertellen dat ik vandaag voor het eerst bij mijn favoriete restaurant lekker heb gegeten. Nu lekker met een kopje groene thee op de bank en heerlijk genieten van alles wat ik heb meegemaakt. En misschien nog een traantje wegpinken om het afscheid.

Lang lang geleden

Het is al lang, veel te lang, geleden dat ik een blog heb geschreven. En niet omdat ik niets meemaak, nee echt niet. Ik bedoel maar bijna 3 weken naar het zonnige Italie geweest, daar de eerste nacht beroofd en een dochter die achter een inbreker aanging. Spanning genoeg. Maar het ontbreekt me gewoon aan tijd, druk op het werk en druk in de sportschool waar ik met de laatste loodjes bezig ben en oh oh wat is het allemaal spannend. We hebben de premiere van Obese meegemaakt bij Danny. Iedereen heeft gezien wat een topprestatie die man heeft geleverd. En nu ik nog, 6 november ben ik aan de beurt en dat maakt me helemaal niet zenuwachtig, nee hoor ben je gek......

Zonder woorden

Wel volgen

Het is tenslotte een wereldreis http://kimberleyensusanne.waarbenjij.nu

Daar gaan ze......

......En zoveel gegil heb je nog nooit gehoord!

Even voorstellen.....Miep

Na Milou zeiden we nooit meer maar het trekt toch, een poes in huis en daarom is gisteren Miep in ons huis komen wonen. Ze is zo vrij als wat, knuffelt nu al graag en heeft al ondekt dat je heerlijk op iemand kan liggen slapen. Dus hierbij.....Miep

Stil....

Het is nogal stil tegenwoordig in blogland, iedereen is een beetje moe denk ik, toe aan vakantie. Zelf ben ik natuurlijk net een weekje in Frankrijk geweest maar niet echt voor vakantie. Ik zou zeggen blijf kijken voor meer info. Niet dat er niets gebeurt, er gebeurt zat. Volgende week krijgen we ons nieuwe poesje Miep, tenminste als Miep goed eet en drinkt de baasjes die ze nu heeft zijn zeer zorgzaam wat natuurlijk alleen maar mooi is. Ik heb over een week weer een spannend moment, ik zou zeggen blijf kijken het wordt allemaal gefilmt en over een aantal weken gaan we richting Gardameer, heerlijk uitrusten en hopelijk een beetje verkleuren. Ook daar zal er aan beweging gedaan moeten worden en zal het niet een vreetfestijn worden maar alleen al dat je niets aan je hoofd hebt, heerlijk.... Oh en vergeet ik helemaal het allerbelangrijkste nieuws, dochter 2 heeft haar rijbewijs, een hele opluchting en natuurlijk super handig. Alle dochters hebben nu al vakantie en dat is ook wel lekker relaxed, nou ja nr. 1 moet nog 2 weken stage lopen maar dat is nu ook vooral feestelijk, ja we gaan naar de vakantie toe en ik heb er zin in. Prettige vakantie allemaal!!!

kiespijn, examen en andere verhalen

De woensdag voor pinksteren begon het, kiespijn!! Maar natuurlijk niet naar de tandarts gaan want het gaat misschien wel over :-(. Nou dat heb ik geweten tijdens de Pinksteren niet meer slapen van de pijn en daarom 2e Pinksterdag toch maar naar een vervanger. Die boorde de vulling open en spoelde de boel schoon, noodvulling erin klaar. De opluchting was groot totdat de verdoving eruit ging. Jankend zat ik op de bank te vloeken, heeft die PIEP de verkeerde kies behandeld. Hyves is dan toch wel een topmedium want een dorpsgenoot kwam een pijnstiller brengen omdat ze had gelezen dat ik zo'n pijn had (dank je Gre). De volgende dag naar mijn eigen tandarts, start de auto niet en moest ik op de fiets met mijn zere bekkie. De tandarts heeft de boel tot in de punt van de wortel opengeboord en schoongespoeld, noodvulling erin klaar. De opluchting was wederom groot en dit duurde wederom tot de verdoving eruit ging, man wat heb ik een pijn gehad en dit heeft echt 5 dagen geduurd. Op de terugweg vloog een brommer op mij af en ik kon kiezen, knallen of springen. Ik koos voor het laatste en knap deed mijn knie, overstrekt dus nu kreupel ik nog een beetje in de rondte. Tussendoor slaagt mijn dochter 2 ook nog even voor de Havo met een prachtige cijferlijst en hebben we 's avonds nog gezellig geborreld tot heel laat. Nu nog een paar dagen en dan ga ik naar Frankrijk om daar te sporten met al mijn mede kandidaten. Om te zeggen JOEPIE, nee ik heb nogal last van heimwee maar ik ga er vol voor en wie weet hoe sterk ik ben geworden en eruit kom. Tot gauw allemaal.
De vervanger had wel de goede kies behandeld, ik wil geen rare praatjes de wereld in helpen!!

Vragen???

Iedere morgen zie ik ze zitten als ik naar mijn werk rijd op een tijdstip waarop ik nog best een uurtje wil slapen en ik weet ze zitten daar al uren want iemand heeft ze verteld dat ze dan beter bijten. Starend naar een dobber soms onder een grote paraplu soms met een lezende vrouw naast zich maar altijd kijkend naar dat drijvende dingetje en iedere dag vraag ik me dan af, waar denken ze nu aan? Denken ze aan hun (gelukkige) huwelijk? Aan hun (goed presterende) kinderen?? Aan hun (rotzak van een) baas?? Aan die promotie/degradatie die er zit aan te komen?? Of zitten ze alleen maar te hopen dat er iets bijt, wat dan ook?? Ja met zulke levensvragen hou ik me 's morgens bezig en ik wil er nu wel eens antwoord op, dus is er een visser die me dit kan vertellen?